W korektorach parametrycznych (peaking/bell) oraz filtrach pasmowych często używa się parametru dobroci Q (quality factor). W ujęciu ogólnym Q jest miarą selektywności filtru: informuje, jak "wąsko" filtr działa wokół częstotliwości środkowej f0.
Typowa zależność jest następująca:
- większe Q → węższe pasmo działania (mniejszy zakres częstotliwości zostaje podbity/ścięty),
- mniejsze Q → szersze pasmo działania (korekcja obejmuje większy fragment widma).
Intuicyjnie: wysokie Q to "precyzyjny skalpel" do wąskich rezonansów, a niskie Q to "szeroki pędzel" do ogólnego kształtowania barwy.
W podanych odpowiedziach pojawiają się wartości 1, 2, 5 i 10. Spośród nich największe Q to 10, więc odpowiada ono najwęższemu zakresowi częstotliwości objętemu działaniem korektora.
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują?
- 1 oznacza bardzo szeroką korekcję (mała selektywność) – obejmie najszerszy zakres widma.
- 2 nadal jest relatywnie szerokie; przydatne do łagodnych zmian barwy, ale nie do "chirurgii" rezonansów.
- 5 to korekcja już dość wąska, jednak wciąż mniej selektywna niż przy Q=10.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie brzmi o najwęższy zakres/pasmo, zwykle szukasz największego Q. Jeśli o najszerzej działający filtr – wtedy najmniejszego Q.
