W korekcji parametrycznej (tzw. EQ "parametrycznym" lub filtrem typu peaking) podstawowe parametry to: częstotliwość środkowa, wzmocnienie/tłumienie oraz dobroć Q. Parametr Q opisuje selektywność filtru, czyli to, jak "wąsko" lub "szeroko" filtr obejmuje częstotliwości wokół częstotliwości środkowej.
Kluczowa zasada egzaminacyjna brzmi: im większe Q, tym węższe pasmo działania (mniejszy wycinek częstotliwości zostaje podbity lub stłumiony). W praktyce oznacza to, że wysokie Q pozwala bardzo precyzyjnie trafić w pojedynczy rezonans, a niskie Q daje łagodną, szeroką zmianę barwy.
Dlatego odpowiedź "Q = 10" jest poprawna: to największa z podanych wartości, a więc odpowiada najwęższemu pasmu (największej selektywności).
Pozostałe wartości są błędne, bo oznaczają coraz mniejszą selektywność:
- "Q = 5" – pasmo nadal może być stosunkowo wąskie, ale szersze niż przy Q = 10; w typowych zastosowaniach to kompromis między precyzją a naturalnością brzmienia.
- "Q = 2" – filtr działa wyraźnie szerzej; częściej używane do ogólnego kształtowania barwy niż do "chirurgicznego" usuwania problemów.
- "Q = 1" – bardzo szerokie pasmo; zmiana obejmuje duży zakres częstotliwości i ma charakter łagodny.
Wskazówka praktyczna do nauki: gdy celem jest usunięcie pojedynczego dzwonienia, buczenia lub sprzężenia, zwykle zaczyna się od wyższego Q (wężej), a gdy celem jest ocieplenie/rozjaśnienie instrumentu, wybiera się niższe Q (szerzej).
