W analizie demograficznej (np. struktury wieku, płci, liczby ludności, migracji) kluczowe jest, aby dane były wiarygodne, porównywalne w czasie oraz możliwie reprezentatywne dla całej badanej populacji.
Przeglądanie profili użytkowników na portalach społecznościowych jest na ogół najmniej odpowiednie, ponieważ:
- nie daje kontroli nad reprezentatywnością (nie każdy ma konto, część osób ma wiele kont, a aktywność zależy od grupy wieku i miejsca zamieszkania),
- dane są niespójne (różne formaty, brak standardów definicji cech),
- informacje bywają niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym (deklaratywność profilu),
- trudno zapewnić porównywalność między okresami i platformami.
Dlatego ta metoda nie jest standardowym źródłem danych demograficznych do analiz statystycznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są lepsze?
- Przeprowadzenie ankiety to metoda pozyskania danych pierwotnych. Może być poprawna, jeśli zadba się o dobór próby, pytania, brak błędów pomiaru i wystarczającą liczebność. Jest jednak bardziej kosztowna i obarczona ryzykiem błędów, ale nadal jest uznaną metodą statystyczną.
- Wykorzystanie danych z Głównego Urzędu Statystycznego oznacza korzystanie z danych urzędowych, tworzonych w ramach statystyki publicznej. Takie dane są standaryzowane i służą właśnie do analiz społeczno-gospodarczych, w tym demografii.
- Wykorzystanie danych z Narodowego Spisu Powszechnego to klasyczne źródło demograficzne, zwykle obejmujące szerokie informacje o ludności i warunkach życia, przygotowane w ujednolicony sposób dla całego kraju.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "najmniej odpowiedniej" metody, wybieraj źródło, które ma najsłabszą kontrolę jakości i reprezentatywności oraz najmniej standardów definicyjnych. Zwykle będą to dane przypadkowe z internetu, a nie statystyka publiczna lub zaprojektowane badanie ankietowe.
