W wieku 1–3 lata (wczesne dzieciństwo) dziecko bardzo szybko rozwija samoobsługę i motorykę małą, czyli precyzyjne ruchy dłoni oraz koordynację ręka–oko. Dlatego odpowiedź "Potrafi samodzielnie jeść łyżeczką" jest najbardziej typowa dla tego etapu: dziecko uczy się nabierać pokarm, kierować łyżeczkę do ust, kontrolować ruch i stopniowo je coraz mniej nieporadnie.
Odpowiedź "Rozpoczyna mówić pełnymi zdaniami" może kusić, bo w tym wieku mowa rzeczywiście się rozwija, ale "pełne zdania" to sformułowanie zbyt mocne jako umiejętność typowa dla całego zakresu 1–3 lata. U wielu dzieci najpierw dominują pojedyncze słowa i proste połączenia wyrazów, a poprawne, dłuższe zdania stabilizują się później.
Odpowiedź "Potrafi liczyć do 100" jest nieadekwatna rozwojowo: nawet jeśli dziecko potrafi wyrecytować ciąg liczbowy, nie oznacza to rozumienia pojęcia liczby i liczenia w tym sensie, jakiego oczekuje się w edukacji. Umiejętność ta wiąże się zwykle z późniejszym etapem przedszkolnym/szkolnym.
Odpowiedź "Potrafi czytać proste słowa" również nie pasuje do wieku 1–3 lata. Czytanie wymaga dojrzałości językowej, rozumienia symboli oraz gotowości poznawczej i percepcyjnej, które typowo rozwijają się później. Z perspektywy opiekunki dziecięcej ważne jest, aby stawiać dziecku wymagania adekwatne do wieku i wzmacniać samodzielność w czynnościach dnia codziennego (jedzenie, picie, próby ubierania), zamiast oczekiwać kompetencji szkolnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się umiejętności "szkolne" (czytanie, zaawansowane liczenie), a pytanie dotyczy 1–3 lat, najczęściej poprawna będzie odpowiedź związana z samoobsługą, prostą komunikacją lub podstawową sprawnością ruchową.
