Usługa DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) odpowiada za automatyczną konfigurację stacji roboczych i urządzeń abonenckich w sieci IP. W praktyce oznacza to, że klient nie musi mieć ręcznie wpisanego adresu IP – otrzymuje go z serwera jako dzierżawę, wraz z dodatkowymi parametrami.
Typowy formularz konfiguracji DHCP na serwerze zawiera elementy związane z:
- pulą lub zakresem adresów (od–do),
- maską podsieci,
- bramą domyślną,
- serwerami DNS (często jako opcja przekazywana klientom),
- czasem dzierżawy lub ustawieniami rezerwacji.
Dlatego odpowiedź "DHCP" pasuje do formularza, który służy do ustawiania parametrów przydziału adresów i opcji sieciowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "DNS" dotyczy usługi tłumaczenia nazw domenowych na adresy IP. Konfiguracja DNS zwykle obejmuje strefy, rekordy (np. A/AAAA/CNAME) i serwery autorytatywne, a nie pule adresów i dzierżawy.
- "HTTP" to protokół usług WWW. Konfiguruje się tu serwer WWW (wirtualne hosty, porty, katalogi, TLS), a nie parametry adresacji klientów.
- "FTP" służy do transferu plików. Ustawienia dotyczą kont, katalogów, uprawnień, trybu pasywnego/aktywnego, a nie przydziału adresów IP.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na zrzucie ekranu widzisz pola odnoszące się do zakresu adresów, maski i dzierżawy, w pierwszej kolejności rozważ DHCP, nawet jeśli w formularzu pojawia się też pozycja "DNS" (DNS może być jedną z opcji dostarczanych przez DHCP).
