Poprawna odpowiedź: Rozruch gwiazda-trójkąt.
Rozruch Y-Δ jest klasycznym układem zasilania silnika trójfazowego, w którym na starcie uzwojenia stojana łączy się w gwiazdę (Y), dzięki czemu napięcie fazowe na uzwojeniu jest mniejsze, a prąd rozruchowy jest ograniczony (w praktyce prąd sieci jest wyraźnie mniejszy niż przy starcie bezpośrednim). Gdy silnik osiągnie odpowiednią prędkość (często przyjmuje się około 80% prędkości znamionowej), układ przełącza połączenie na trójkąt (Δ), aby silnik pracował z pełnym momentem i mocą.
Typowy układ Y-Δ ma rozpoznawalną topologię: stycznik główny oraz dwa styczniki realizujące połączenie Y i Δ, zwykle z blokadą, aby nie dopuścić do jednoczesnego załączenia Y i Δ. Wymaga to także silnika z odpowiednimi wyprowadzeniami uzwojeń (najczęściej 6 wyprowadzeń).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Hamowanie dynamiczne polega na odłączeniu zasilania AC i podaniu prądu stałego (DC) na uzwojenia stojana (często przez prostownik i rezystor). To inny układ elementów i inne zadanie niż rozruch.
- Praca nawrotna (zmiana kierunku obrotów) realizowana jest przez zamianę kolejności faz (np. L1↔L2) i zwykle wymaga dwóch styczników "naprzód/wstecz" z blokadą. Nie wymaga przełączania Y/Δ.
- Przełączanie liczby par biegunów (układ Dahlandera) służy do uzyskania dwóch prędkości synchronicznych (stosunek 1:2) przez przełączanie uzwojeń specjalnego silnika. To nie jest układ rozruchowy Y-Δ.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie widzisz funkcję polegającą na przełączeniu połączeń uzwojeń między Y i Δ, traktuj to jako rozruch gwiazda–trójkąt, a nie jako nawrót czy zmianę biegunów.
