Przy zmniejszaniu rozdzielczości bitowej sygnału (np. z 24 bit do 16 bit) trzeba wykonać ponowną kwantyzację, czyli zaokrąglenie wartości próbek do rzadszej siatki poziomów. Samo "obcięcie" bitów powoduje, że błąd kwantyzacji staje się bardziej uporządkowany (skorelowany z sygnałem). W praktyce może to generować słyszalne artefakty: chropowatość, ziarnistość oraz składowe przypominające zniekształcenia harmoniczne, szczególnie w cichych fragmentach i przy wybrzmieniach.
Dlatego właściwą operacją jest "Dithering." Dither polega na dodaniu bardzo cichego, kontrolowanego szumu przed kwantyzacją. Ten szum "odkorelowuje" błąd kwantyzacji od sygnału: zamiast zniekształceń zależnych od materiału pojawia się równomierny (mniej dokuczliwy) składnik szumowy. Często spotyka się także kształtowanie szumu (noise shaping), które przesuwa energię szumu w pasma mniej wrażliwe słuchowo.
Pozostałe odpowiedzi nie są właściwe, bo dotyczą innych aspektów obróbki:
- "Kompresję." stosuje się do kontroli dynamiki (zmniejszania różnic poziomów). Nie eliminuje ona błędów kwantyzacji wynikających z redukcji bitów; może wręcz uwidocznić artefakty, jeśli podniesie poziom cichych detali.
- "Korektę EQ." służy do zmiany barwy (widma). Nie rozwiązuje przyczyny problemu, bo błąd kwantyzacji nie jest prostą "nadwyżką" w konkretnym paśmie, tylko skutkiem nieliniowego zaokrąglania.
- "Normalizację." stosuje się do ustawienia maksymalnego poziomu sygnału. Zmienia amplitudę, ale nie poprawia sposobu kwantyzacji przy mniejszej głębi bitowej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: dither stosuje się na końcu łańcucha i tylko wtedy, gdy rzeczywiście obniżasz głębię bitową pliku wynikowego.
