Ruch obrotowy na prostoliniowy najprościej zamienia mechanizm, w którym element obrotowy współpracuje z elementem o geometrii "prostej" i wymusza jego przesuw. Tak działa przekładnia zębatkowa (zębnik–zębatka): obrót koła zębatego powoduje liniowe przemieszczanie listwy zębatej wzdłuż jej osi. To klasyczne rozwiązanie stosowane m.in. w napędach liniowych oraz w układach, gdzie potrzebny jest kontrolowany posuw.
Odpowiedź "Zębatkowa." jest poprawna, ponieważ w tej przekładni wyjściem jest przesuw listwy (ruch prostoliniowy), a wejściem obrót zębnika (ruch obrotowy) — zachodzi więc dokładnie wymagana konwersja rodzaju ruchu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "Ślimakowa." — przekładnia ślimakowa współpracuje ślimak–koło ślimakowe i zasadniczo przekazuje ruch obrotowy na ruch obrotowy (często ze zmianą osi pod kątem, np. 90°, oraz z dużą redukcją prędkości). Częsty błąd wynika z mylenia jej z mechanizmem śruba–nakrętka, który rzeczywiście daje posuw liniowy, ale jest innym rozwiązaniem konstrukcyjnym.
- "Obiegowa." (planetarna) — w przekładni planetarnej elementy wykonują ruch obrotowy/obiegowy, a wyjściem nadal jest obrót (zmienia się przełożenie i moment), nie uzyskuje się typowego przesuwu liniowego.
- "Cięgnowa." — określenie odnosi się do przeniesienia napędu za pomocą cięgna (np. pasa/liny/łańcucha w ujęciu potocznym), czyli do przekazania momentu i ruchu obrotowego między elementami, a nie do zamiany obrotu na ruch prostoliniowy elementu wykonawczego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zamiana obrotowego na prostoliniowy", szukaj mechanizmu typu zębnik–listwa albo (w innych zestawach odpowiedzi) śruba–nakrętka. Gdy jest "redukcja i duży moment" — częściej chodzi o przekładnie ślimakowe lub planetarne.
