B2B (business-to-business) opisuje sytuację, w której sprzedaż, oferta i komunikacja marketingowa są kierowane do innych firm, czyli nabywcą jest podmiot gospodarczy (kontrahent), a nie konsument. W praktyce ma to znaczenie dla tego, jak buduje się bazę danych: w B2B w bazie często znajdują się firmy, osoby decyzyjne w organizacjach, stanowiska, branże, wielkość przedsiębiorstwa i etapy procesu zakupowego.
Odpowiedź "Firma medyczna – firmy farmaceutyczne." spełnia warunek B2B, ponieważ po obu stronach relacji występują przedsiębiorstwa. W takiej relacji pozyskuje się klientów wśród podmiotów gospodarczych (np. partnerów, dostawców, nabywców usług/produktów w modelu instytucjonalnym), a baza danych będzie zawierała rekordy firm i kontaktów służbowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do B2B:
- "Firma reklamowa – praktykanci/uczniowie." – ta relacja nie opisuje typowego pozyskiwania klientów, lecz raczej rekrutację lub współpracę edukacyjną; osoby te nie są zwykle nabywcami usług reklamowych jako firmy.
- "Firma kosmetyczna – klientki indywidualne." – to klasyczny model B2C, bo odbiorcą są konsumenci (osoby fizyczne), a baza obejmuje klientów detalicznych.
- "Firma ubezpieczeniowa – prywatni ubezpieczyciele samochodów." – sformułowanie może być interpretowane różnie: słowo "ubezpieczyciel" zwykle oznacza firmę, ale "prywatni" sugeruje odbiorców indywidualnych. W testach jednokrotnego wyboru takie niejednoznaczności są ryzykowne, bo mogą prowadzić do błędów mimo znajomości definicji.
Wskazówka egzaminacyjna: aby rozpoznać B2B, zadaj sobie pytanie: czy po obu stronach relacji stoi organizacja (firma/instytucja), czy konsument? Jeśli nabywcą jest przedsiębiorstwo, to jest to B2B; jeśli osoba fizyczna kupująca dla siebie – B2C.
