Multipleksacja polega na przesłaniu wielu strumieni informacji przez wspólny system transmisyjny dzięki rozdzieleniu ich w pewnym wymiarze zasobu. Pytanie dotyczy techniki, która wykorzystuje powielenie toru transmisyjnego, czyli zwielokrotnienie zasobu przez stworzenie lub użycie wielu równoległych, fizycznie odseparowanych torów.
Odpowiedź "SDM (Space Division Multiplexing)" jest poprawna, ponieważ w multipleksacji przestrzennej sygnały są rozdzielane przestrzennie: każdy strumień ma inny tor fizyczny lub inną "ścieżkę" w przestrzeni. Praktycznie może to oznaczać np. osobne żyły/pary przewodów, osobne włókna światłowodowe, osobne wiązki/rdzenie, a w radiu – separację przestrzenną realizowaną przez układy anten (idea zbliżona do wykorzystania wielu torów propagacji).
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku "powielenia toru", bo dzielą ten sam tor na części:
- "TDM (Time Division Multiplexing)" – rozdziela transmisję w czasie. Każdy sygnał otrzymuje własny przedział czasowy, ale fizyczny tor nie jest zwielokrotniany.
- "FDM (Frequency Division Multiplexing)" – rozdziela transmisję w częstotliwości (paśmie). Różne kanały zajmują różne fragmenty widma w tym samym medium, więc nie powiela się toru, tylko dzieli pasmo.
- "WDM (Wavelength Division Multiplexing)" – jest odmianą podziału "częstotliwościowego" w światłowodzie: rozdziela kanały po różnych długościach fali światła. Nadal jest to wspólne medium (to samo włókno), a rozdział odbywa się w dziedzinie długości fali, nie przez tworzenie równoległych torów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "powielenie toru", "równoległe tory", "oddzielne ścieżki" – myśl o przestrzeni. Jeśli pojawia się "szczeliny czasowe" – to czas. Jeśli "pasmo/częstotliwości" – to częstotliwość. Jeśli "długości fal w światłowodzie" – to WDM.
