Najpierw wyznacza się prąd obciążenia jednofazowego odbiornika o mocy znamionowej. Dla bojlera o PN = 3 kW i UN = 230 V (przyjmując cosφ ≈ 1 dla grzałki rezystancyjnej) prąd wynosi:
I ≈ P/U = 3000 W / 230 V ≈ 13,0 A
Następnie dobiera się wkładkę bezpiecznikową tak, aby spełniała funkcję ochrony przewodów przed skutkami:
- przeciążeń (dłuższe, umiarkowane przekroczenie prądu),
- zwarć (bardzo duży prąd w krótkim czasie).
Kategoria użytkowania gG jest przeznaczona do ochrony ogólnej przewodów i kabli w pełnym zakresie prądów (zarówno przeciążenia, jak i zwarcia). Dlatego dla typowego obwodu zasilającego bojler jest właściwym wyborem.
Wkładki aM są kojarzone z obwodami silnikowymi: mają zapewniać przede wszystkim ochronę zwarciową, a przeciążenia w takich układach zwykle realizuje się innymi elementami (np. przekaźnik przeciążeniowy). Z tego powodu nie są właściwym wyborem, gdy wprost wymaga się zabezpieczenia przewodów przed przeciążeniem i zwarciem samą wkładką.
Wartość prądowa: skoro obliczony prąd roboczy to ok. 13 A, dobiera się najbliższy typowy prąd znamionowy wkładki powyżej tej wartości, czyli 16 A. Zastosowanie 20 A zwiększa ryzyko braku skutecznej ochrony przeciążeniowej przewodów (zbyt "mocne" zabezpieczenie), mimo że nadal mogłoby zadziałać przy zwarciu.
Podsumowując, poprawny dobór wynika z połączenia dwóch kryteriów: obliczonego prądu obciążenia (ok. 13 A) oraz właściwej kategorii użytkowania zapewniającej ochronę przeciążeniową i zwarciową (gG).
