W sprzęgle przeciążeniowym sprężyna odpowiada za docisk elementów ciernych lub zapadkowych i decyduje o momencie zadziałania zabezpieczenia. Dlatego jej stan techniczny ocenia się nie "na oko", lecz przez porównanie wyników pomiarów z charakterystyką sprężyny (zależność siła–ugięcie albo siła–długość).
W tym typie zadania masz zwykle:
- długość sprężyny w stanie nieobciążonym,
- długość sprężyny przy dwóch obciążeniach (tu: 12 i 27 kG),
- wykres/charakterystykę wzorcową, która mówi, jaka długość (lub ugięcie) jest prawidłowa dla danych nacisków.
Poprawna procedura oceny jest następująca:
- Odczytaj z tabeli długości sprężyn S1–S4 dla 0, 12 i 27 kG.
- Dla każdej sprężyny porównaj wartości dla 12 i 27 kG z charakterystyką: sprawdź, czy punkt(12 kG, L) i punkt(27 kG, L) leżą na krzywej wzorcowej albo w zaznaczonym pasmie tolerancji.
- Sprawdź też, czy długość nieobciążona nie wskazuje na trwałe odkształcenie (np. "osiadanie" sprężyny) – sama długość bez obciążenia nie wystarcza, ale bywa sygnałem ostrzegawczym.
Sprężyna uznawana za dobrą powinna zachowywać przewidywaną sztywność: przy wzroście obciążenia ugięcie rośnie w sposób zgodny z charakterystyką. Sprężyna zbyt "miękka" (za duże skrócenie) może powodować zbyt łatwe zadziałanie sprzęgła lub poślizg. Sprężyna zbyt "twarda" (za małe skrócenie) może z kolei opóźniać zadziałanie zabezpieczenia i zwiększać ryzyko uszkodzeń.
Odpowiedź "S4" jest poprawna, ponieważ jako jedyna spełnia jednocześnie wymagania zgodności z charakterystyką dla obu obciążeń. Pozostałe propozycje (S1, S2, S3) są typowymi dystraktorami: zwykle jedna ma prawidłową długość bez obciążenia, ale odchyla się pod obciążeniem, inna pasuje w jednym punkcie (np. 12 kG), lecz nie pasuje w drugim (27 kG), a kolejna wykazuje cechy osłabienia lub nadmiernej sztywności.
Na egzaminie zwracaj uwagę, by analizować oba punkty obciążenia i czytać jednostki zgodnie z treścią zadania, bo błędy wynikają najczęściej z pominięcia jednego pomiaru albo z nieuważnego odczytu charakterystyki.
