KWALIFIKACJA OGR3 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 10.
Którego gatunku drzew nie należy przesadzać metodą z odkrytym systemem korzeniowym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sosna pospolita zwykle źle znosi przesadzanie z odkrytym systemem korzeniowym, bo łatwo dochodzi do przesuszenia i utraty korzeni drobnych ważnych dla poboru wody. Gatunki liściaste (np. lipa, klon) częściej tolerują "goły korzeń", zwłaszcza w okresie spoczynku.

Pełne wyjaśnienie:

Przesadzanie metodą z odkrytym systemem korzeniowym polega na wykopaniu rośliny bez bryły ziemi, z odsłoniętymi korzeniami. Taka technologia zwiększa ryzyko przesuszenia korzeni oraz ich mechanicznego uszkodzenia, a to bezpośrednio ogranicza pobieranie wody po posadzeniu.

Sosna pospolita (Pinus sylvestris) jest gatunkiem, który zazwyczaj nie powinien być przesadzany "z gołym korzeniem", ponieważ iglaste często silnie reagują na utratę korzeni drobnych i na przesychanie systemu korzeniowego. Utrata aktywnych końcówek korzeni i związanych z nimi struktur (np. mikoryzy) może powodować długotrwały stres wodny i słabe przyjmowanie się po posadzeniu. Dlatego w praktyce sosny częściej sadzi się z bryłą korzeniową albo jako materiał pojemnikowany.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?

  • Lipa drobnolistna (Tilia cordata) jako gatunek liściasty bywa częściej sadzona z odkrytym systemem korzeniowym (zwłaszcza w okresie bezlistnym), o ile korzenie są zabezpieczone przed przesychaniem i roślina jest prawidłowo posadzona.
  • Klon zwyczajny (Acer platanoides) również często znosi sadzenie z odkrytym korzeniem lepiej niż wiele iglastych, przy zachowaniu właściwego terminu i dobrej pielęgnacji pozabiegowej.
  • Modrzew europejski (Larix decidua) jest iglasty, ale zrzuca igły na zimę; w praktyce bywa oceniany jako bardziej tolerancyjny na przesadzanie w spoczynku niż typowe zimozielone iglaste. Nadal jednak kluczowe są termin i ochrona korzeni.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się zimozielone iglaste (np. sosna) i liściaste, to przy technologii "odkrytego korzenia" częściej odpada właśnie zimozielone iglaste.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sadzenie/przesadzanie roślin wykopanych bez bryły ziemi, z odsłoniętymi korzeniami (tzw. "goły korzeń"). Kluczowe jest szybkie posadzenie i zabezpieczenie korzeni przed przesuszeniem, bo utrata wody przez korzenie drastycznie obniża szanse przyjęcia.
Sosny (i wiele innych zimozielonych iglastych) są wrażliwe na przesuszenie oraz utratę korzeni drobnych. Po wykopaniu bez bryły szybciej tracą zdolność pobierania wody, a korzenie łatwo ulegają uszkodzeniom. To zwiększa ryzyko suszy fizjologicznej po posadzeniu.
Najczęściej lepiej radzą sobie gatunki liściaste sadzone w okresie spoczynku (bez liści), np. wiele klonów czy lip. Nie jest to reguła absolutna: decyduje jakość materiału, wielkość rośliny, termin, wilgotność korzeni i pielęgnacja po posadzeniu.
Zwykle w okresie spoczynku, gdy roślina nie ma liści i ma mniejsze zapotrzebowanie na wodę (późna jesień lub wczesna wiosna, zależnie od pogody). W tym czasie ogranicza się stres wodny, a regeneracja korzeni po posadzeniu jest bardziej prawdopodobna.
Najważniejsze jest niedopuszczenie do przesuszenia: korzenie osłania się wilgotnym materiałem (np. jutą), pakuje w worki, ogranicza przewiew i skraca czas między wykopaniem a posadzeniem. W praktyce liczą się też cień, chłód i stała wilgotność korzeni.
Modrzew jest iglasty, ale zrzuca igły i bywa bardziej tolerancyjny na przesadzanie w spoczynku niż zimozielone iglaste. Mimo to nadal jest to opcja ryzykowniejsza niż materiał z bryłą/pojemnika, a powodzenie zależy od terminu i ochrony korzeni.
Typowe objawy to więdnięcie, zasychanie przyrostów, brązowienie igieł/liści mimo podlewania oraz słaby wzrost. Mechanizm jest prosty: po uszkodzeniu korzeni część nadziemna "żąda" wody, a system korzeniowy nie jest w stanie jej dostarczyć.
Bryła korzeniowa utrzymuje wilgoć i chroni korzenie drobne, co zwykle zwiększa przeżywalność i skraca czas regeneracji po posadzeniu. Jest to szczególnie ważne u gatunków wrażliwych na przesychanie. Minusem są większe koszty i ciężar transportu.
Bo w pracy zawodowej dobierasz technologię sadzenia do gatunku i warunków inwestycji. Zła decyzja (np. użycie materiału z odkrytym korzeniem dla wrażliwego gatunku) podnosi ryzyko wypadów, reklamacji i kosztów pielęgnacji. Egzamin sprawdza praktyczne decyzje wykonawcze.
Najczęstsze to przesuszenie korzeni (zbyt długi transport/oczekiwanie), sadzenie poza okresem spoczynku, zbyt płytkie lub zbyt głębokie posadzenie oraz brak intensywnej pielęgnacji po zabiegu. Błędy te sumują się i prowadzą do stresu wodnego oraz zamierania roślin.
info

Statystycznie 43% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że sosna pospolita zwykle źle znosi przesadzanie z odkrytym systemem korzeniowym, bo łatwo dochodzi do przesuszenia i utraty korzeni drobnych ważnych dla poboru wody.

Źródła:

  • Royal Horticultural Society (RHS), "Transplanting trees and shrubs" (poradnik), https://www.rhs.org.uk/trees/transplanting-trees-and-shrubs - dostęp 2026-02-18
  • Dirr, "Manual of Woody Landscape Plants: Their Identification, Ornamental Characteristics, Culture, Propagation and Uses", część dotycząca sadzenia/przesadzania i wrażliwości gatunków na naruszenie korzeni (pozycja książkowa)

Materiały:

  • Podręczniki dendrologii i szkółkarstwa ozdobnego (działy: produkcja materiału, przesadzanie)
  • Instrukcje szkółkarskie dot. materiału B&B (bryła korzeniowa) i C (container)
  • Poradniki ogrodnicze instytucji branżowych (np. RHS) o przesadzaniu drzew

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego