W połączeniach elementów drewnianych w tapicerstwie (np. w stelażach) bardzo często wymaga się, aby po zamocowaniu łącznik nie wystawał ponad płaszczyznę. Jest to ważne nie tylko estetycznie, ale też praktycznie: wystający łeb może przecierać tkaninę, uszkadzać piankę, pasy lub utrudniać prawidłowe ułożenie warstw.
Dlatego w sytuacji, gdy na rysunku widać, że w materiale wykonano pogłębienie stożkowe pod łeb (tak, aby łącznik "zlicował się" z powierzchnią), właściwym wyborem jest wkręt do drewna z łbem stożkowym. Stożkowy kształt łba współpracuje z pogłębieniem: podczas dokręcania łeb klinuje się w gnieździe i finalnie może być równy z powierzchnią elementu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w takim typie połączenia?
- "Śruby z łbem sześciokątnym" są przeznaczone do połączeń, w których łeb ma być dostępny dla klucza. Łeb sześciokątny jest wysoki i z założenia wystaje, więc nie pasuje do połączenia wymagającego licowania.
- "Wkrętu do drewna z łbem kulistym" używa się, gdy łeb ma pozostać na wierzchu (często dla większej powierzchni docisku lub z powodów montażowych). Taki łeb nie chowa się w pogłębieniu stożkowym i zwykle będzie wystawał.
- "Śruby z łbem grzybkowym" również mają łeb zaprojektowany do pozostania na powierzchni. W konstrukcjach, gdzie później występują miękkie warstwy, taki łeb może tworzyć punktowe naciski i ryzyko uszkodzeń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać, że łeb ma być schowany w materiale i "zniknąć" w płaszczyźnie elementu, zwykle oznacza to dobór łba stożkowego (wkręt/śruba zależnie od tego, czy pracujemy typowo w drewnie i bez nakrętki).
