Spektrofotometr w poligrafii mierzy rozkład odbicia/absorpcji światła w funkcji długości fali. Z takiego pomiaru można wyznaczać parametry opisujące barwę, a w wielu zastosowaniach także wartości pochodne używane w kontroli jakości.
Współrzędne barwy (np. w przestrzeniach opisu barwy) są typowym wynikiem pracy spektrofotometru, bo wynik widmowy można przeliczyć na wartości opisujące barwę i różnice barw.
Gęstość optyczna jest klasycznie kojarzona z densytometrem, ale część spektrofotometrów (lub ich oprogramowania) potrafi prezentować również gęstość w trybach densytometrycznych. W praktyce w drukarniach często spotyka się urządzenia łączące funkcje pomiaru barwy i raportowania gęstości.
Przyrost punktu (TVI) jest parametrem kontroli reprodukcji tonalnej. Może być wyznaczany na podstawie pomiarów pól rastrowych i pełnych, czyli także w oparciu o pomiar wykonany spektrofotometrem, jeśli system wspiera odpowiednie obliczenia i standardy raportowania.
Trapping (nadruk) opisuje, jak dobrze kolejna warstwa farby "przyjmuje się" na wcześniej zadrukowanym podłożu. Jest to wskaźnik związany z interakcją warstw farby i często jest traktowany jako parametr procesu, który bywa liczony na podstawie zestawu pól pomiarowych (pojedyncze farby i nadruki). Z tego powodu w ujęciu egzaminacyjnym bywa wskazywany jako taki, którego nie mierzy się bezpośrednio spektrofotometrem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w takim ujęciu? Współrzędne barwy są podstawową funkcją spektrofotometru. Gęstość optyczna bywa dostępna jako tryb/raport w urządzeniach poligraficznych. Przyrost punktu można wyznaczać z pomiarów pól kontrolnych. Najczęstsza pułapka polega na myleniu tego, co jest surowym pomiarem, z tym, co jest wskaźnikiem wyliczanym z wielu pól kontrolnych.
