Dobór podłoża w druku cyfrowym wynika głównie z przeznaczenia wyrobu, oczekiwanej sztywności oraz tego, jak arkusz będzie dalej obrabiany (np. bigowanie, falcowanie, cięcie). W takich zastosowaniach standardowo wybiera się karton powlekany 300 g/m², bo łączy on wystarczającą grubość i stabilność z dobrą jakością powierzchni do druku.
Dlaczego "karton powlekany 300 g/m²" jest właściwy?
- Sztywność: gramatura 300 g/m² daje odczuwalnie sztywniejszy arkusz niż papiery 90–100 g/m², co jest wymagane przy wielu produktach użytkowych i reprezentacyjnych.
- Powłoka: karton powlekany ma powierzchnię sprzyjającą uzyskaniu wysokiej jakości obrazu (równiejsze krycie, lepsza ostrość, intensywniejsze barwy), co jest typowe dla wyrobów "premium".
- Uniwersalność: 300 g/m² to często praktyczny kompromis między jakością/sztywnością a możliwością bezproblemowego prowadzenia arkusza w maszynie cyfrowej i wykonania podstawowej obróbki introligatorskiej.
Dlaczego pozostałe podłoża są nieodpowiednie?
- Papier powlekany 90 g/m² – jest przeznaczony raczej do druków lekkich (ulotki, wkładki, strony), gdzie priorytetem jest mała masa i łatwe zaginanie. W wyrobach wymagających stabilności będzie sprawiał wrażenie "zbyt miękkiego" i mniej trwałego.
- Papier offsetowy 100 g/m² – jest niepowlekany i zwykle wybiera się go do druków tekstowych, formularzy lub prac, gdzie ważna jest podatność na pisanie i wsiąkanie. Dla wyrobów nastawionych na efekt wizualny i sztywność zwykle nie jest optymalny.
- Tektura 450 g/m² – może być nadmiernie gruba w stosunku do typowych wymagań wielu produktów oraz możliwości części maszyn cyfrowych i późniejszych operacji (np. precyzyjne zaginanie bez pękania warstwy). Taka gramatura częściej kojarzy się z opakowaniami lub elementami konstrukcyjnymi, a nie z typowym drukiem arkuszowym o wysokiej jakości obrazu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli wyrób ma być sztywny i jednocześnie estetyczny, w pierwszej kolejności rozważaj karton powlekany w zakresie ok. 250–350 g/m², a bardzo wysokie gramatury tektury traktuj jako wybór specjalny, zależny od technologii i ograniczeń urządzenia.
