Soczewka franklinowska (nazywana też Executive) to klasyczna soczewka dwuogniskowa stosowana u osób z prezbiopią, czyli potrzebą korekcji widzenia do dali i do bliży jednocześnie. Jej najbardziej charakterystyczną cechą konstrukcyjną jest ostra, prosta, pozioma linia podziału, która biegnie przez całą szerokość soczewki i wyraźnie rozdziela dwie strefy optyczne.
Na rysunku widać właśnie taki pełnoszeroki podział: górna część soczewki odpowiada zwykle za widzenie w dal, a dolna część – za widzenie z bliska. Ważne jest też to, że przejście między strefami jest nagłe, bez obszaru płynnej zmiany mocy (brak "gradientu"). To odróżnia soczewkę franklinowską od soczewek progresywnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Asferyczna – asferyczność dotyczy modyfikacji krzywizny powierzchni w celu ograniczania aberracji (np. sferycznej) i zwykle nie daje widocznej, ostrej linii podziału na dwie strefy.
- Lentikularna – soczewki lentikularne mają małą strefę optyczną otoczoną strefą nośną; w praktyce wyglądają jak centralny obszar z wyraźną granicą (często koncentryczną), a nie prosta linia przez całą szerokość.
- Atoryczna – określenia toryczne/atoryczne wiążą się z różnymi krzywiznami w prostopadłych kierunkach (korekcja astygmatyzmu). To cecha geometryczna powierzchni, a nie dwustrefowy podział widoczny jako pozioma linia na całej szerokości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz prostą linię segmentu przez całą szerokość, myśl o soczewce franklinowskiej/Executive. Gdy segment jest mniejszy (np. "D" lub okrągły), to inny typ bifokalnej, a gdy nie ma widocznej linii – rozważ soczewkę progresywną lub jednoogniskową.
