Dla odbiornika jednofazowego obowiązuje zależność mocy czynnej: P = U · I. W zadaniu podano napięcie 230 V i moc grzejnika 1600 W, więc prąd roboczy wynosi:
I = P / U = 1600 / 230 ≈ 6,96 A.
Wyłącznik nadprądowy dobiera się tak, aby jego prąd znamionowy był większy (z zapasem) od spodziewanego prądu pracy obwodu, a jednocześnie żeby zapewniał skuteczną ochronę przewodów przed przeciążeniem. Najbliższą typową wartością powyżej ~7 A jest 10 A, czyli wariant "10".
Drugi element oznaczenia to litera charakterystyki czasowo-prądowej. Dla grzejnika oporowego (obciążenia rezystancyjnego) nie występują wysokie prądy rozruchowe, dlatego standardowo wybiera się charakterystykę B. Charakterystyka C jest częściej stosowana tam, gdzie spodziewane są większe krótkotrwałe prądy przy załączaniu (np. część odbiorników indukcyjnych), aby uniknąć niepotrzebnych zadziałań.
Dlatego odpowiedź "B10" jest poprawna: łączy właściwy prąd znamionowy (10 A) oraz typową charakterystykę dla obciążenia rezystancyjnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "C10": prąd 10 A jest w porządku, ale charakterystyka C nie jest typowym wyborem dla czystej grzałki; w pytaniu wskazano grzejnik oporowy, więc oczekuje się B.
- "B16": 16 A jest wyraźnie większe od potrzebnego prądu ~7 A; w testach najczęściej oznacza to zbyt duże zabezpieczenie w kontekście prostego doboru na podstawie obliczonego prądu.
- "C16": łączy dwa nietrafne wybory w tym kontekście (zawyżony prąd znamionowy oraz charakterystyka C).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze licz I = P/U, a potem wybieraj najbliższy standardowy prąd znamionowy wyłącznika powyżej wyniku i dopasuj literę do rodzaju obciążenia.