Wykruszanie (nazywane też gruzowaniem) to etap przygotowania krawędzi wyrobu szklanego przed szlifowaniem. Jego celem jest usunięcie ostrych, nieregularnych nadłamań i mikrouszkodzeń powstałych po formowaniu lub cięciu. Dzięki temu dalsza obróbka (szlifowanie, a następnie polerowanie) przebiega stabilniej i z mniejszym ryzykiem rozchodzenia się pęknięć.
Poprawna jest odpowiedź "B", ponieważ przedstawia obcęgi/szczypce z przegubem i zaokrąglonymi szczękami. Takie narzędzie umożliwia punktowe chwytanie krawędzi i kontrolowane odłamywanie bardzo małych fragmentów szkła. To dokładnie odpowiada charakterowi pracy na kruchym materiale: zamiast uderzeń lub wiercenia potrzebna jest precyzja i dozowanie siły.
- Odpowiedź "A" przedstawia narzędzie typu wiertło (piórkowe) – jest przeznaczone do wykonywania otworów w innym materiale, a nie do odłamywania krawędzi szkła. Taki dobór oznacza pomylenie operacji technologicznej (wiercenie vs. wykruszanie).
- Odpowiedź "C" to pręt gwintowany, czyli element złączny używany w konstrukcjach i montażu. Nie jest narzędziem obróbczym i nie daje możliwości kontrolowanego usuwania odprysków z obrzeża.
- Odpowiedź "D" to młotek – narzędzie udarowe. Uderzanie jest nieadekwatne do delikatnego wykruszania obrzeży, bo łatwo wywołać niekontrolowane pęknięcie lub większy odprysk.
W praktyce po wykruszeniu krawędź przechodzi do szlifowania (np. na narzędziach ściernych, często diamentowych) i dalej do polerowania, aby uzyskać docelowy kształt i gładkość typową dla wyrobów kryształowych.
