Pomiar barwy szkła wymaga oceny, jak materiał zmienia widmo światła: które długości fali są bardziej tłumione (absorbowane), a które przechodzą (transmitancja) lub są odbijane (reflektancja). Takie informacje uzyskuje się przez pomiar widmowy, a następnie przeliczenie na parametry kolorymetryczne.
Odpowiedź "Spektrofotometru." jest poprawna, ponieważ spektrofotometr mierzy natężenie światła w funkcji długości fali (widmo) dla próbki. Dzięki temu można obiektywnie opisać barwę, porównać partie produkcyjne oraz kontrolować wpływ surowców i dodatków barwiących na końcowy odcień szkła.
Pozostałe propozycje nie pasują do celu pytania:
- "Polaryskopu." używa się do obserwacji zjawisk w świetle spolaryzowanym, m.in. do ujawniania naprężeń w elementach szklanych (efekt fotoelastyczny). To przyrząd diagnostyczny dla naprężeń i wad optycznych, a nie do ilościowego pomiaru barwy.
- "Dylatometru." służy do badania zmian wymiarów materiału w funkcji temperatury, czyli do wyznaczania rozszerzalności cieplnej oraz temperatur charakterystycznych. Jest istotny w technologii szkła (np. dopasowanie materiałów), ale nie mierzy barwy.
- "Polarymetru." jest związany z pomiarami dotyczącymi polaryzacji (np. własności optycznie czynnych substancji w roztworach). W praktyce przemysłu szklarskiego nie jest podstawowym przyrządem do oceny barwy wyrobów; barwa wymaga pomiaru widmowego, czyli spektrofotometru.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "barwy", szukaj przyrządów związanych z widmem i kolorymetrią (spektrofotometr/kolorymetr). Jeśli dotyczy "naprężeń" lub "pęknięć", częściej pojawiają się metody polaryskopowe.
