Podczas pracy ze szlifierką występują różne zagrożenia: mechaniczne (kontakt z elementem wirującym, pochwycenie), fizyczne (hałas), oraz związane z emisją cząstek (odpryski i pył). Dobór środków ochrony indywidualnej powinien odpowiadać konkretnemu mechanizmowi ryzyka.
Rękawice ochronne są w tym pytaniu odpowiedzią, której nie należy stosować, ponieważ przy narzędziach obrotowych mogą stworzyć dodatkowe zagrożenie: luźny materiał, szwy lub część rękawicy mogą zostać pochwycone przez wirującą tarczę lub trzpień. Skutkiem bywa gwałtowne wciągnięcie dłoni w strefę niebezpieczną i ciężki uraz. W praktyce zamiast "grubej ochrony dłoni" ważniejsze są: właściwy chwyt, osłony, prawidłowy dobór osprzętu i zachowanie bezpiecznej pozycji pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe jako "czego nie stosować":
- Okulary ochronne – są podstawą przy szlifowaniu, bo chronią oczy przed odpryskami metalu, ziarnem ściernym i pyłem. Brak ochrony oczu to częsta przyczyna urazów w warsztacie.
- Maska przeciwpyłowa – ogranicza wdychanie pyłów powstających przy obróbce (np. rdzy, lakieru, wypełniaczy). Przy intensywnym pyleniu jest uzasadniona, a czasem konieczna w ocenie ryzyka.
- Nauszniki przeciwhałasowe – szlifierki generują znaczący hałas, a długotrwała ekspozycja pogarsza słuch. Ochronniki słuchu zmniejszają to ryzyko.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się narzędzie z ruchem obrotowym, zwróć uwagę na ryzyko pochwycenia: wszystko, co może się zaczepić (luźna odzież, biżuteria, czasem rękawice), bywa przeciwwskazane.
