Zgrzewanie kielichowe (polifuzyjne) rur z polipropylenu (PP) polega na jednoczesnym nagrzaniu dwóch powierzchni: zewnętrznej części końcówki rury oraz wewnętrznej części kształtki (kielicha). Do tego potrzebne jest narzędzie, które ma parę elementów grzewczych o dobranej średnicy: trzpień (dla kształtki) i tuleję/nasadkę (dla rury), zwykle z powłoką nieprzywierającą. Po osiągnięciu temperatury roboczej elementy nagrzewa się przez czas zależny od średnicy, a następnie łączy ruchem prostym, bez skręcania.
Dlaczego poprawny jest zestaw B?
Na ilustracji zestaw B zawiera elektryczne urządzenie grzewcze oraz komplet wymiennych nasadek o różnych średnicach. To typowa zgrzewarka trzpieniowa do zgrzewania kielichowego PP, czyli dokładnie do czynności wskazanej w pytaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Zestaw A (palnik, wąż, dysze) służy do lutowania (np. rur miedzianych), a nie do kontrolowanego nagrzewania rury i kształtki PP nasadkami o stałej geometrii. Palnik daje nierównomierne grzanie i nie zapewnia właściwego procesu.
- Zestaw C (jednostka elektroniczna, klawiatura/wyświetlacz, skaner) odpowiada zgrzewaniu elektrooporowemu, typowemu dla systemów wymagających specjalnych kształtek z wbudowaną spiralą grzejną (często PE). Nie jest to standardowy zestaw do zgrzewania kielichowego PP.
- Zestaw D (grzechotka, głowice gwintujące) służy do gwintowania rur stalowych, czyli do wykonywania gwintów, a nie do zgrzewania tworzyw.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w zestawie charakterystycznych "kamieni"/nasadek grzewczych o kilku średnicach – to najszybszy znak, że chodzi o zgrzewanie kielichowe PP.
