Karta inwentarzowa nagrania służy przede wszystkim do opisu i identyfikacji konkretnego obiektu (jednostki inwentarzowej). Dlatego wpisuje się na niej informacje, które pozwalają rozpoznać nagranie i odróżnić je od innych, a także zrozumieć jego kontekst powstania i pochodzenia.
Poprawna jest odpowiedź: "Daty wpisu do księgi nabytków." Taka data jest związana z procedurą rejestracji wpływu w osobnej ewidencji (księdze/rejestrze nabytków). Jest to informacja administracyjna o tym, kiedy obiekt został odnotowany jako nabytek, a nie cecha samego nagrania. Z tego powodu nie należy jej traktować jako standardowego pola karty inwentarzowej nagrania.
Pozostałe odpowiedzi opisują dane, które są typowe dla karty inwentarzowej:
- "Imienia i nazwiska wykonawcy." To podstawowy element identyfikacji treści nagrania (kto wykonuje utwór, kto występuje). Pomaga wyszukiwać i porównywać nagrania o podobnym tytule lub tematyce.
- "Daty wykonania nagrania." Jest to datowanie obiektu (kiedy nagranie powstało), czyli informacja merytoryczna istotna dla wartości informacyjnej i porządkowania.
- "Nazwy instytucji, która przekazała nagranie." To informacja o pochodzeniu/przekazaniu (źródło wpływu), przydatna przy ustalaniu proweniencji oraz historii pozyskania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w odpowiedzi pojawia się sformułowanie sugerujące inny rejestr (np. księga nabytków, rejestr wpływu), sprawdź, czy pytanie dotyczy opisu obiektu (karta inwentarzowa) czy ewidencji przyjęć. Te narzędzia często współistnieją, ale mają różne funkcje.
