KWALIFIKACJA HAN1 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 26.
Której z wymienionych informacji sprzedawca nie jest zobowiązany podawać klientom sklepu spożywczego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Informacje takie jak termin przydatności, pochodzenie czy dane żywieniowe wynikają z oznakowania i służą bezpieczeństwu oraz świadomemu wyborowi konsumenta.
Nie ma natomiast obowiązku informowania klienta o cenach obowiązujących w innych sklepach, bo nie jest to cecha sprzedawanego towaru ani informacja wymagana przy sprzedaży.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy tego, jakie informacje sprzedawca w sklepie spożywczym powinien przekazywać klientowi w związku ze sprzedażą żywności, a czego nie musi podawać w ramach obowiązków informacyjnych.

Odpowiedź "Cen obowiązujących w innych sklepach." jest poprawna, ponieważ ceny w konkurencyjnych punktach sprzedaży nie są informacją o sprzedawanym towarze ani standardowym elementem obowiązkowej informacji przy sprzedaży. To dane rynkowe, które mogą się dynamicznie zmieniać i nie stanowią wymogu, aby sprzedawca je znał lub przedstawiał klientowi.

Pozostałe propozycje odnoszą się do informacji, które w praktyce sprzedaży żywności są istotne dla konsumenta i zwykle są dostępne z etykiety lub ekspozycji:

  • "Terminu przydatności do spożycia." — to kluczowa informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa żywności i decyzji zakupowej. Klient ma prawo znać datę, a sprzedawca powinien umożliwić zapoznanie się z nią (np. przez widoczną etykietę lub udzielenie informacji przy ladzie).
  • "Informacji o pochodzeniu towaru." — pochodzenie może mieć znaczenie jakościowe, zdrowotne lub preferencyjne. W praktyce klient często pyta o kraj/obszar pochodzenia; sprzedawca powinien wskazać informację, jeśli jest ona dostępna na opakowaniu lub w dokumentacji sklepu.
  • "Informacji o składnikach odżywczych towaru." — dane żywieniowe (np. wartość energetyczna) pomagają dokonać świadomego wyboru. W wielu przypadkach są one elementem informacji przekazywanej konsumentowi (zwykle na opakowaniu), a rolą sprzedawcy jest ułatwienie dostępu do tych danych i nie wprowadzanie w błąd.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się informacje związane z bezpieczeństwem żywności i etykietą, zwykle będą one "bardziej obowiązkowe" niż informacje porównawcze o konkurencji. Zawsze odróżniaj: informacje o produkcie i jego cechach od opinii/porównań rynkowych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Klient powinien mieć możliwość poznania terminu przydatności lub daty minimalnej trwałości z opakowania albo z informacji udzielonej przy sprzedaży.

W praktyce oznacza to: nie zasłaniać etykiet, umożliwić odczyt daty i nie podawać dat "z pamięci", jeśli nie są pewne.

Ceny w innych sklepach to dane rynkowe, które zmieniają się często i nie stanowią cechy sprzedawanego towaru w danym punkcie.

Obowiązki informacyjne dotyczą przede wszystkim produktu i warunków zakupu w danym sklepie, a nie porównywania konkurencji.

Najczęściej chodzi o kraj lub miejsce pochodzenia podane na opakowaniu albo w dokumentacji dostaw (np. przy produktach świeżych).

To pomaga klientowi ocenić jakość, świeżość i preferencje zakupowe. Sprzedawca powinien wskazać źródło informacji, a nie zgadywać.

Informacje żywieniowe (np. wartość energetyczna, ilość białka, tłuszczu, węglowodanów) wspierają świadomy wybór i dietę klienta.

W sklepie rolą sprzedawcy jest ułatwienie dostępu do tych danych z etykiety lub wykazu, szczególnie gdy klient o to pyta.

Sprzedawca powinien umożliwić klientowi zapoznanie się ze składem, zwykle przez wskazanie etykiety na opakowaniu lub informacji dostępnej w sklepie.

Kluczowe jest, aby nie wprowadzać w błąd i nie podawać informacji niepewnych. Jeśli brak danych, trzeba to jasno zakomunikować.

Obowiązkowa informacja dotyczy cech produktu i bezpieczeństwa (np. data, skład, pochodzenie, cena w danym sklepie) oraz umożliwia świadomy zakup.

Marketing to zachęty i porównania (np. "taniej niż u konkurencji"). W zadaniach egzaminacyjnych marketing rzadziej bywa obowiązkiem sprzedawcy.

Najczęściej przy zakupach związanych z dietą, alergiami, żywieniem dzieci lub przy produktach sezonowych i świeżych.

Warto ćwiczyć szybkie wskazanie miejsca na etykiecie oraz spokojne doprecyzowanie pytania klienta, aby podać właściwą informację.

Jeśli informacja nie jest dostępna na opakowaniu ani w dokumentacji sklepu, sprzedawca nie powinien jej zgadywać.

Właściwą praktyką jest poinformowanie klienta o braku danych i zaproponowanie alternatywy (np. sprawdzenie u kierownika, wybór innego produktu z czytelną etykietą).

Częsty błąd to uznanie, że sprzedawca "musi wszystko wiedzieć", także o konkurencji, promocjach w innych sklepach czy opiniach o produktach.

Drugi błąd to mylenie informacji o produkcie z reklamą. Na egzaminie wybieraj odpowiedzi związane z bezpieczeństwem i cechami towaru.

Ćwicz czytanie etykiet: data, skład, alergeny, wartości odżywcze, pochodzenie oraz sposób przechowywania.

Rób fiszki z pojęć i rozwiązuj testy, zwracając uwagę, które informacje są o produkcie, a które są tylko porównaniem lub opinią handlową.

info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 64% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (ogólne zasady informacji o żywności)
  • Dyrektywa 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (ogólne zasady podawania cen)

Materiały:

  • Materiały szkolne z kwalifikacji HAN.1 dotyczące obsługi klienta i towaroznawstwa
  • Poradniki producentów/inspekcji dotyczące czytania etykiet żywności i informacji dla konsumenta
  • Przykładowe zadania egzaminacyjne z zakresu obowiązków informacyjnych sprzedawcy

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego