KWALIFIKACJA MEC5 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 25.
Który blok programu sterującego dotyczy gwintowania o skoku stałym i wartości skoku 2 mm?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gwintowanie o stałym skoku w G-code jest typowo realizowane kodem G33, gdzie skok podaje się jako wartość parametru (np. K). Zapis "G33 Z4 K2" wskazuje gwintowanie w osi Z do Z=4 z zadanym skokiem 2 mm. Pozostałe bloki dotyczą innych ruchów lub innych funkcji.

Pełne wyjaśnienie:

W programowaniu CNC na tokarce gwintowanie o skoku stałym rozpoznaje się po kodzie przygotowawczym właściwym dla ruchu gwintującego. W typowej konwencji G-code funkcję tę pełni G33. Taki blok powoduje zsynchronizowany ruch posuwu z obrotem wrzeciona, dzięki czemu narzędzie wykonuje zarys gwintu o określonym skoku.

W podanym bloku "G33 Z4 K2":

  • G33 identyfikuje operację gwintowania o stałym skoku (ruch gwintujący).
  • Z4 określa współrzędną końcową ruchu w osi Z.
  • K2 oznacza wartość skoku równą 2 mm (czyli przesunięcie osiowe przypadające na jeden obrót wrzeciona).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania?

  • "G03 X4 Z2 U3" zawiera G03, czyli interpolację kołową (ruch po łuku). To nie jest kod gwintowania, a dodatkowo taki zapis parametrów nie opisuje skoku gwintu.
  • "G34 Z12 K2 F0.05" i "G35 Z12 K2 F0.05" nie są w tym ujęciu właściwymi blokami dla gwintowania o stałym skoku. Dodatkowo obecność parametru F sugeruje posuw definiowany w inny sposób (typowy dla obróbki z posuwem), co nie odpowiada wymaganiu "skok stały 2 mm" w formie wskazanej w pytaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "gwintowanie" i "skok", szukaj kodu gwintowania (np. G33) oraz parametru, który jednoznacznie niesie wartość skoku (tu: K2). Nie sugeruj się samą obecnością liczby "2", tylko sprawdź, czy stoi przy niej właściwa litera parametru i czy kod dotyczy gwintu, a nie interpolacji lub zwykłego posuwu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Skok gwintu to odległość osiowa, o jaką narzędzie przesuwa się wzdłuż osi gwintu podczas jednego obrotu wrzeciona. W gwintowaniu CNC skok musi być zsynchronizowany z obrotami, aby zarys gwintu był równomierny i powtarzalny.
Najczęściej rozpoznasz go po kodzie G właściwym dla ruchu gwintującego (np. G33 w wielu konwencjach). W takim bloku pojawia się też parametr opisujący skok (np. K) oraz współrzędne końca przejścia w osi (np. Z).
Kod G03 oznacza interpolację kołową (ruch po łuku) w określonej płaszczyźnie, a nie ruch zsynchronizowany z obrotami wrzeciona. Gwintowanie wymaga sprzężenia posuwu z obrotem, dlatego używa się dedykowanych kodów gwintowania, a nie G02/G03.
W wielu zapisach G-code parametr K bywa używany do podania wartości skoku gwintu. Odczytujesz go jako wartość w milimetrach na obrót. Jeśli widzisz "K2", interpretujesz to jako skok 2 mm, o ile dana konwencja sterowania tak definiuje parametr.
Nie. Skok gwintu to zwykle wartość mm/obrót (zależna od obrotu wrzeciona), a posuw w mm/min zależy od czasu. W gwintowaniu liczy się synchronizacja z obrotami, dlatego nie należy mylić skoku z klasycznym posuwem używanym w toczeniu czy frezowaniu.
Częste są: mylenie kodów z tej samej "rodziny" (np. G3x), wybór odpowiedzi tylko dlatego, że zawiera "2", oraz pomijanie znaczenia litery parametru (K/F). Warto zawsze sprawdzić, czy kod faktycznie opisuje gwintowanie i czy parametr odpowiada skokowi.
Stosuje się je, gdy trzeba wykonać gwint o stałym skoku na wałku lub w otworze, np. gwinty metryczne. Skok musi pozostać niezmienny na całej długości, a ruch osiowy narzędzia musi być zsynchronizowany z obrotami wrzeciona.
Z zwykle opisuje kierunek wzdłuż osi przedmiotu na tokarce. W bloku gwintowania parametr Z (np. "Z4") wskazuje punkt końcowy przejścia gwintującego wzdłuż długości elementu, czyli gdzie ma się zakończyć nacinanie gwintu.
Bez synchronizacji narzędzie nie utrzyma stałego związku między obrotem a posuwem osiowym. Skutkiem są błędy profilu i skoku, a nawet uszkodzenie narzędzia. Dedykowane kody gwintowania realizują ruch tak, aby na każdy obrót przypadał stały przesuw osiowy.
Najlepiej robić krótkie serie zadań: kod → funkcja → typowy parametr (np. G33 → gwintowanie → skok). Pomaga też porównywanie podobnych kodów (G01 vs G03 vs G33) i czytanie gotowych fragmentów programów na symulatorze CNC.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 50% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Gwintowanie o stałym skoku w G-code jest typowo realizowane kodem G33, gdzie skok podaje się jako wartość parametru (np. K)."

Źródła:

  • ISO 6983-1:2009, Numerical control of machines — Program format and definitions of address words — Part 1
  • DIN 66025 (NC programming), zasady zapisu programów i adresów (G-code/format bloków)

Materiały:

  • Podręczniki do programowania tokarek CNC (rozdziały: gwintowanie, G-code)
  • Dokumentacja/Instrukcja konkretnego sterowania używanego w pracowni (sekcja: gwintowanie, kody G)
  • Ćwiczenia warsztatowe: porównanie bloków G01/G03/G33 na symulatorze CNC

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego