W programowaniu CNC na tokarce gwintowanie o skoku stałym rozpoznaje się po kodzie przygotowawczym właściwym dla ruchu gwintującego. W typowej konwencji G-code funkcję tę pełni G33. Taki blok powoduje zsynchronizowany ruch posuwu z obrotem wrzeciona, dzięki czemu narzędzie wykonuje zarys gwintu o określonym skoku.
W podanym bloku "G33 Z4 K2":
- G33 identyfikuje operację gwintowania o stałym skoku (ruch gwintujący).
- Z4 określa współrzędną końcową ruchu w osi Z.
- K2 oznacza wartość skoku równą 2 mm (czyli przesunięcie osiowe przypadające na jeden obrót wrzeciona).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania?
- "G03 X4 Z2 U3" zawiera G03, czyli interpolację kołową (ruch po łuku). To nie jest kod gwintowania, a dodatkowo taki zapis parametrów nie opisuje skoku gwintu.
- "G34 Z12 K2 F0.05" i "G35 Z12 K2 F0.05" nie są w tym ujęciu właściwymi blokami dla gwintowania o stałym skoku. Dodatkowo obecność parametru F sugeruje posuw definiowany w inny sposób (typowy dla obróbki z posuwem), co nie odpowiada wymaganiu "skok stały 2 mm" w formie wskazanej w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "gwintowanie" i "skok", szukaj kodu gwintowania (np. G33) oraz parametru, który jednoznacznie niesie wartość skoku (tu: K2). Nie sugeruj się samą obecnością liczby "2", tylko sprawdź, czy stoi przy niej właściwa litera parametru i czy kod dotyczy gwintu, a nie interpolacji lub zwykłego posuwu.