Podstawą do opracowania metodyki badań i spójnej dokumentacji laboratoryjnej najczęściej jest norma, ponieważ to ona definiuje uznany (zewnętrzny) sposób prowadzenia danego badania: co i w jakich warunkach badać, jakie przygotowanie próbki zastosować, jak wykonać pomiar oraz jak interpretować i raportować wynik. Gdy laboratorium tworzy własne formularze zapisów, karty badań czy opisy czynności, powinny one odzwierciedlać wymagania metody znormalizowanej, aby wyniki były porównywalne i powtarzalne.
Odpowiedź "Receptura" jest nieprawidłowa, bo receptura odnosi się do składu lub sposobu wytworzenia mieszaniny/surowca/wyrobu (np. w procesie technologicznym). Może być ważna w produkcji, ale nie jest typowym dokumentem, który opisuje metodykę badania w sensie laboratoryjnym.
Odpowiedź "Instrukcja" jest nieprawidłowa, ponieważ instrukcja zazwyczaj dotyczy sposobu obsługi urządzenia, stanowiska lub wykonywania określonej czynności w zakładzie. Może wspierać pracę (np. instrukcja obsługi przyrządu), ale nie jest nadrzędnym dokumentem definiującym metodę badania jako standard.
Odpowiedź "Procedura" również nie jest najlepsza jako "podstawa" w sensie źródła metody, ponieważ procedura bywa dokumentem wewnętrznym opisującym organizację i przebieg działań w laboratorium. W praktyce procedura często wdraża wymagania normy (albo opisuje metodę własną), ale pytanie dotyczy dokumentu stanowiącego punkt odniesienia do opracowania metodyki i dokumentacji. W takim ujęciu rolę dokumentu odniesienia pełni norma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "metodyki badań" i "dokumentacji laboratoryjnej", szukaj dokumentu, który formalnie opisuje metodę i wymagania jej wykonania. Najczęściej będzie to norma, a dopiero na jej podstawie tworzy się procedury, instrukcje stanowiskowe i formularze zapisów.
