W antenie satelitarnej kluczowym elementem elektronicznym jest konwerter satelitarny (LNB). Montuje się go na końcu ramienia/wspornika tak, aby jego "czoło" znajdowało się w pobliżu ogniska reflektora. Reflektor (czasza) skupia fale elektromagnetyczne z satelity w ognisku, a konwerter odbiera ten skupiony sygnał.
Rola konwertera nie ogranicza się do "przekazania" sygnału dalej. W typowej instalacji LNB wykonuje m.in. wzmocnienie bardzo słabego sygnału z satelity oraz przemianę częstotliwości do zakresu, który może zostać przesłany przewodem koncentrycznym do odbiornika (tunera). Dlatego, gdy na rysunku numer wskazuje element umieszczony przy końcu ramienia i skierowany w stronę czaszy, poprawnym wyborem jest właśnie konwerter.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ale nie pasują do funkcji i typowego wyglądu wskazywanego elementu:
- Wspornik (ramię) to część mechaniczna utrzymująca LNB w odpowiedniej odległości od czaszy. Na rysunkach jest zwykle dłuższym elementem konstrukcyjnym, a nie małą głowicą odbiorczą.
- Reflektor to największa część anteny – czasza. Jeśli oznaczenie dotyczy małego elementu przed czaszą, nie będzie to reflektor.
- Siłownik pojawia się w antenach z napędem (pozycjonerem) do zmiany kierunku ustawienia. W wielu typowych zestawach stałych w ogóle go nie ma, a na rysunku wygląda jak element napędowy, nie jak głowica odbiorcza.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na rysunku widzisz element "na końcu ramienia" skierowany w stronę czaszy, najczęściej będzie to konwerter/LNB. Elementy nośne i napędowe są większe, konstrukcyjne i zwykle znajdują się bliżej mocowania do masztu.
