W krajarki jednonożowej o poprawności geometrycznej cięcia (czyli o tym, czy uzyskamy kąt prosty) nie decyduje wyłącznie to, że nóż jest ostry i schodzi pionowo. Kluczowe jest to, jak materiał jest ustalony i bazowany przed cięciem.
Belka wymiarowa (często nazywana też zderzakiem tylnym) wyznacza pozycję stosu: ustala wymiar i tworzy linię odniesienia, do której dociskany jest arkusz/stos. Jeśli belka wymiarowa nie jest ustawiona prawidłowo (np. jest minimalnie przekoszona względem linii cięcia), wtedy nawet przy idealnej pracy noża kolejne użytki będą wychodzić "w klin", a kąt prosty nie będzie zachowany.
Dlatego w opisanej sytuacji prawidłowym działaniem jest regulacja elementu, który ustala geometrię odkładania i bazowania materiału, czyli belki wymiarowej.
- "Belkę nożową" wybiera się często intuicyjnie, bo kojarzy się bezpośrednio z cięciem. Jej regulacja dotyczy jednak przede wszystkim pracy zespołu tnącego, a nie ustawienia prostopadłości użytku względem bazowania.
- "Stół krajarki" jest elementem nośnym i odniesieniem dla pracy, ale typowy błąd braku kąta prostego w użytkach wynika częściej z przekoszenia ustalania materiału niż z samego stołu. W praktyce kontrolę prostopadłości zaczyna się od zderzaka/belki wymiarowej.
- "Listwa podnożowa" (element związany z pracą docisku/obsługą stosu) wpływa na stabilność i jakość cięcia w sensie docisku i prowadzenia, ale nie jest podstawowym nastawem odpowiadającym za kąt prosty użytku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli problem dotyczy geometrii (kąt, równoległość, prostopadłość), szukaj w pierwszej kolejności elementu bazującego format (zderzaka/belki wymiarowej), a dopiero później elementów samego zespołu tnącego.
