"Przezroczystość tła" w grafice rastrowej oznacza, że piksele mają oprócz barwy także informację o stopniu krycia (tzw. kanał alfa) albo specjalny mechanizm transparentności. To kluczowe przy zapisie logo, piktogramów czy wyciętych obiektów, które mają się poprawnie nakładać na dowolne tło (np. na stronie WWW albo w składzie DTP).
JPEG jest formatem powszechnie używanym do fotografii i kompresji stratnej. W swoim klasycznym zastosowaniu (typowe pliki .jpg/.jpeg) nie przewiduje zapisu kanału alfa, więc nie potrafi zachować przezroczystości. Jeśli obraz miał przezroczyste obszary, podczas zapisu do JPEG muszą one zostać "zastąpione" jakimś kolorem tła (np. białym), co w praktyce daje widoczny prostokąt.
PNG to format bezstratny, który obsługuje kanał alfa, dlatego jest standardowym wyborem dla grafik z gładką lub półprzezroczystą krawędzią (np. cienie, antyaliasing). GIF może przechowywać transparentność w trybie indeksowanym (zwykle jako przeźroczystość jednego koloru), co bywa wystarczające dla prostych ikon, ale jest ograniczone jakościowo. PSD (format roboczy edytorów warstwowych) przechowuje warstwy, maski i przezroczystość, więc nadaje się do dalszej obróbki i eksportu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- PSD – jest formatem projektowym, który typowo zachowuje przezroczystość i strukturę warstw.
- PNG – obsługuje kanał alfa, więc umożliwia zapis z przezroczystością.
- GIF – umożliwia transparentność, ale w ograniczonej formie (najczęściej "0/1", bez płynnych przejść).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "zachowania przezroczystości", szukaj formatów z alfa (PNG/PSD) lub z mechanizmem transparentności (GIF), a unikaj klasycznego JPEG.
