Format FLAC (Free Lossless Audio Codec) jest przeznaczony do bezstratnej kompresji dźwięku. Oznacza to, że po skompresowaniu i późniejszym odtworzeniu (dekompresji) sygnał cyfrowy jest taki sam jak przed kompresją. W praktyce FLAC wybiera się wtedy, gdy ważna jest najwyższa wierność zapisu: do archiwizacji nagrań, przechowywania materiałów źródłowych do montażu lub do przekazywania plików między etapami produkcji multimedialnej bez pogorszenia jakości.
Odpowiedź "WMA" odnosi się do rodziny rozwiązań Microsoft; w praktyce najczęściej spotyka się warianty stratne, używane do zmniejszania rozmiaru pliku kosztem jakości. Dlatego jako ogólna odpowiedź w takim zestawie nie jest najlepszym wskazaniem bezstratności.
Odpowiedź "AAC" to popularny kodek używany w dystrybucji i streamingu. Jest projektowany głównie jako kompresja stratna, zapewniająca dobrą jakość przy mniejszych plikach, ale nie zachowuje w pełni wszystkich danych źródłowych.
Odpowiedź "MP3" jest klasycznym przykładem kompresji stratnej. Redukuje rozmiar pliku, usuwając część informacji uznawanych za mniej słyszalne, co jest korzystne w dystrybucji, ale nie jest właściwe jako format "master" do dalszej obróbki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "bezstratnej kompresji", szukaj formatów używanych do archiwizacji i pracy na materiale źródłowym (np. FLAC), a nie tych kojarzonych głównie z dystrybucją i małymi plikami (MP3, AAC).