W pytaniu porównuje się wartość opałową wyrażoną objętościowo (GJ/m³) dla drewna w stanie powietrznie suchym. To ważne rozróżnienie: w praktyce energetycznej często spotyka się wartości masowe (MJ/kg), ale w magazynowaniu i logistyce biomasy równie istotne jest, ile energii mieści się w jednostce objętości.
Objętościowa wartość opałowa drewna jest w dużej mierze pochodną dwóch czynników:
- gęstości danego gatunku (ile kilogramów drewna przypada na 1 m³),
- wilgotności (woda obniża użyteczną energię, bo część ciepła jest zużywana na jej odparowanie).
Przy porównaniu w tym samym stanie wilgotności ("powietrznie suchym") różnice między gatunkami wynikają przede wszystkim z gęstości: drewno cięższe (zwykle twardsze, liściaste) daje więcej energii z 1 m³ niż drewno lekkie.
Odpowiedź "Dąb." pasuje do tej zależności, ponieważ dąb jest typowym gatunkiem o wysokiej gęstości, więc przy podobnej wilgotności ma wysoką wartość opałową w przeliczeniu na objętość.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "Wierzba." to drewno relatywnie lekkie, więc z 1 m³ uzyskuje się zwykle mniej energii.
- "Sosna." jako drewno iglaste bywa chętnie używana do rozpalania, ale w ujęciu GJ/m³ zwykle ustępuje ciężkim liściastym.
- "Ślazowiec pensylwański." jest mniej typowym wyborem opałowym; bez tabel łatwo o intuicyjny błąd, ale kryterium "najwyższa w GJ/m³" faworyzuje gatunki o dużej gęstości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się jednostka "na m³", myśl przede wszystkim o gęstości. Gdy "na kg" – o składzie chemicznym i wilgotności, a nie o "twardości" rozumianej potocznie.
