KWALIFIKACJA GIW11 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 18.
Który gaz zmieszany w ilości od 5 do 15% z powietrzem daje mieszaninę wybuchową?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mieszanina metanu z powietrzem staje się wybuchowa w określonym przedziale stężeń (granice wybuchowości). Zakres 5–15% jest typowo kojarzony właśnie z metanem, dlatego spośród podanych gazów właściwą odpowiedzią jest metan, a nie np. wodór czy tlenek węgla.

Pełne wyjaśnienie:

Mieszanina gazu palnego z powietrzem jest wybuchowa tylko wtedy, gdy stężenie gazu znajduje się pomiędzy dolną a górną granicą wybuchowości. Poniżej dolnej granicy mieszanina jest "za uboga" (za mało paliwa), a powyżej górnej – "za bogata" (za mało tlenu), więc nie dochodzi do wybuchu w typowych warunkach.

Metan jest jednym z kluczowych gazów niebezpiecznych w górnictwie (tzw. zagrożenie metanowe). Dla mieszaniny metan–powietrze charakterystyczny jest przedział wybuchowości w pobliżu 5–15% objętości, dlatego to metan pasuje do pytania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Wodór ma inny, znacznie szerszy zakres palności/wybuchowości w powietrzu niż 5–15%, więc nie odpowiada podanemu przedziałowi.
  • Tlenek węgla jest gazem palnym i bardzo toksycznym, ale jego typowy zakres wybuchowości w powietrzu nie jest identyczny z przedziałem 5–15%, dlatego nie jest najlepszą odpowiedzią przy tak sformułowanym pytaniu.
  • Ditlenek azotu nie jest klasycznym gazem palnym tworzącym mieszaniny wybuchowe w taki sposób jak metan; kojarzy się raczej z zagrożeniem toksycznym/utleniającym, a nie z zakresem 5–15% jako mieszaniną wybuchową.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się przedział 5–15% dla mieszaniny z powietrzem w kontekście górnictwa, najczęściej chodzi o metan. W praktyce i na egzaminie pamiętaj jednak, że granice zależą od warunków (np. temperatura, ciśnienie) i mogą być podawane z niewielkimi różnicami w źródłach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

To przedział stężeń gazu w powietrzu, w którym mieszanina może wybuchnąć po zainicjowaniu zapłonu.

Poniżej DGW mieszanina jest zbyt "uboga", a powyżej GGW zbyt "bogata" (brakuje tlenu), więc wybuch zwykle nie nastąpi.

Metan może wydzielać się z górotworu i tworzyć atmosfery wybuchowe w wyrobiskach oraz w rejonach, gdzie trafia urobek.

Dlatego jego monitoring, wietrzenie i procedury przeciwwybuchowe są kluczowe dla bezpieczeństwa ludzi i ciągłości procesu.

W praktyce przyjmuje się, że mieszanina metanu z powietrzem jest wybuchowa w określonym przedziale między dolną i górną granicą wybuchowości.

W zadaniach egzaminacyjnych często pojawia się zakres około 5–15% objętości metanu.

Tak, tlenek węgla jest gazem palnym, ale w tym typie pytań rozstrzygające są konkretne wartości granic wybuchowości.

Dodatkowo CO bywa mylony przez uczniów z gazami stricte "kopalnianymi" jak metan; na egzaminie trzeba dopasować zakres stężeń.

Wodór ma bardzo szeroki zakres palności/wybuchowości w powietrzu, inny niż wąski przedział 5–15% kojarzony z metanem.

Typowym błędem jest wybór wodoru, bo "najłatwiej się pali", zamiast dopasowania do podanych granic.

To sytuacja, gdy w powietrzu pojawia się mieszanina substancji palnej (np. gazu) z tlenem w takim stężeniu, że może dojść do gwałtownego spalania po zapłonie.

W przeróbce kopalin dotyczy to m.in. rejonów z dopływem metanu oraz źródeł zapłonu.

Najczęściej są to iskry elektryczne, wyładowania elektrostatyczne, gorące powierzchnie, tarcie elementów maszyn, a także prace ogniowe.

W praktyce ogranicza się je przez dobór urządzeń, uziemienie, konserwację i reżimy technologiczne.

Stężenie metanu mierzy się czujnikami/metanomierzami, które podają wynik w % objętości lub jako część DGW.

Wyniki służą do oceny ryzyka i uruchamiania działań: zwiększenia wentylacji, zatrzymania urządzeń, ewakuacji lub odmetanowania zgodnie z procedurami.

Gdy stężenie gazu jest poniżej dolnej granicy wybuchowości (za mało paliwa) lub powyżej górnej granicy (za mało tlenu).

To ważne na egzaminie: sama obecność gazu nie wystarcza — decyduje przedział stężeń i źródło zapłonu.

Najczęstsze są: mylenie gazów o podobnych skojarzeniach (metan/wodór), kierowanie się toksycznością zamiast palnością (CO/NO2), oraz ignorowanie faktu, że podany przedział dotyczy mieszaniny z powietrzem.

Pomaga zapamiętanie charakterystycznych zakresów dla najważniejszych gazów.

info

Statystycznie 61% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że mieszanina metanu z powietrzem staje się wybuchowa w określonym przedziale stężeń (granice wybuchowości).

Źródła:

  • NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards: Methane (CAS 74-82-8), flammability/explosive limits table, https://www.cdc.gov/niosh/npg/npgd0389.html - accessed 2026-02-18
  • PubChem: Methane (CID 297), sekcja Safety and Hazards / Flammability, https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Methane - accessed 2026-02-18
  • The Engineering ToolBox: Gases - Explosive and Flammable Concentration Limits, https://www.engineeringtoolbox.com/explosive-concentration-limits-d_423.html - accessed 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki BHP w górnictwie i przeróbce kopalin (rozdziały o zagrożeniach gazowych)
  • Materiały szkoleniowe o atmosferach wybuchowych (granice wybuchowości gazów)
  • Karty charakterystyki (SDS) metanu oraz innych gazów przemysłowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego