W obsłudze pasażerskiej w portach i terminalach kluczowe jest szybkie i jednoznaczne przekazanie informacji o potrzebach pasażera. Do tego celu stosuje się kody asysty, które pozwalają personelowi (odprawa, gate, asysta, służby operacyjne) przygotować właściwy sposób wsparcia.
Odpowiedź "DEAF" jest właściwa, ponieważ wskazuje pasażera z dysfunkcją narządu słuchu. W praktyce oznacza to przede wszystkim potrzebę dostosowania komunikacji (np. przekazywanie informacji w formie pisemnej/tekstowej, upewnianie się, że komunikat został zrozumiany, kierowanie do informacji wizualnej), a niekoniecznie pomoc w poruszaniu się.
Odpowiedź "STCR" jest nieadekwatna, bo dotyczy sytuacji związanej z transportem pasażera na noszach (specyficzne wymagania logistyczne i bezpieczeństwa, inne zasoby i procedury). To zupełnie inna kategoria potrzeby niż ubytek słuchu.
Odpowiedź "MEDA" jest myląca, ponieważ odnosi się do przypadku medycznego/zgłoszenia medycznego i zwykle wiąże się z oceną stanu zdrowia, ewentualnymi dokumentami oraz uzgodnieniami z przewoźnikiem. Sama dysfunkcja słuchu nie jest tożsama z "przypadkiem medycznym" w tym sensie operacyjnym.
Odpowiedź "BLIND" sugeruje dysfunkcję wzroku, więc nie pasuje do dysfunkcji słuchu. W zadaniach egzaminacyjnych to częsta pułapka: wybór kodu kojarzącego się ogólnie z niepełnosprawnością zamiast dopasowania do konkretnego narządu i potrzeb komunikacyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij potrzebę pasażera jednym zdaniem (np. "problem ze słyszeniem komunikatów"), a dopiero potem dopasuj kod. To ogranicza błędy wynikające z podobieństwa skrótów.
