Wskaźnik CPITN (Community Periodontal Index of Treatment Needs) służy do przesiewowej oceny stanu przyzębia oraz określania potrzeb leczniczych. W praktyce klinicznej kod wpisuje się na podstawie najbardziej zaawansowanego objawu zarejestrowanego podczas badania w danym obszarze.
W podanym przypadku podczas badania stwierdzono kieszonki dziąsłowe o głębokości 3,5–5,5 mm. Taki wynik mieści się w przedziale odpowiadającym kieszonkom około 4–5 mm, co w klasyfikacji CPITN oznacza "Kod 3." Jest to poziom wskazujący na obecność patologicznego pogłębienia kieszonki, a więc stan bardziej zaawansowany niż krwawienie czy złogi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "Kod 1." wybiera się przy minimalnych objawach, typowo związanych z krwawieniem po zgłębnikowaniu, bez kryterium kieszonek o takiej głębokości.
- "Kod 2." dotyczy sytuacji, gdy problemem dominującym są złogi (np. kamień) lub czynniki retencyjne, a nie kieszonki w zakresie kilku milimetrów kwalifikujące do wyższego kodu.
- "Kod 4." odnosi się do bardzo głębokich kieszonek (bardziej zaawansowane stadium), dlatego nie jest zgodny z zakresem 3,5–5,5 mm wskazanym w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętując progi, warto kojarzyć kod 3 z "kieszonkami 4–5 mm", a kod 4 z "jeszcze głębiej". Na egzaminie kluczowe jest, aby nie wybierać kodu intuicyjnie, tylko odtworzyć kryterium w mm i dopasować je do właściwej kategorii.
