Pytanie dotyczy doboru kroju pisma (odmiany typograficznej) dla elementów tytulatury w bibliografii osobowej przygotowywanej pod wskazanym tytułem. W praktyce opisów bibliograficznych i zestawień informacyjno-bibliograficznych dąży się do:
- jednoznaczności (żeby odbiorca nie mylił tytułu dzieła z tytułem/tytułami osoby),
- czytelności i spójnego zapisu,
- oficjalnego charakteru elementów określających rangę, funkcję lub tytuł osoby.
Dlatego odpowiedź "Kapitała rzymska." jest uznawana za najstosowniejszą: zapis wersalikami/kapitałą wzmacnia wrażenie formalności i porządku w haśle osobowym oraz pomaga wizualnie odróżnić tytulaturę od innych składników zapisu.
Pozostałe propozycje nie są właściwe w tym kontekście:
- "Kursywa." bywa powszechnie kojarzona z wyróżnianiem tytułów dzieł (np. książek, czasopism). Zastosowanie jej do tytulatury może rozmywać tę funkcję i utrudniać szybkie skanowanie zapisu.
- "Gotyk." to krój historyczny, dziś używany głównie dekoracyjnie lub w rekonstrukcjach. W opisach bibliograficznych nie jest standardowym narzędziem wyróżniania i może obniżać czytelność.
- "Pisanka kaligraficzna." ma charakter ozdobny, "rękopiśmienny". W bibliografii, gdzie ważna jest powtarzalność i neutralność zapisu, taki wybór wprowadza niepotrzebną stylizację i ryzyko niespójności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się kursywa, warto sprawdzić, czy pytanie nie dotyczy przypadkiem tytułów publikacji. Gdy mowa o tytulaturze osoby (np. tytułach władcy), częściej oczekuje się zapisu formalnego i jednolitego, a nie stylu "tytułowego" dla dzieł.
