Wybrzeże klifowe to odcinek lądu, gdzie brzeg morski tworzy strome urwisko (klif). Klif powstaje i jest odnawiany głównie przez abrazję, czyli niszczące działanie fal: podcinanie u podstawy, obrywy i osuwanie materiału. Na fotografii taki typ wybrzeża zwykle widać jako wyraźną, stromą ścianę brzegu oraz brak rozległej, niskiej równiny przybrzeżnej.
Odpowiedź "Klifowe" jest poprawna, ponieważ wskazuje na brzeg o charakterze urwistym i erozyjnym, typowy dla obszarów, gdzie fale intensywnie niszczą podstawę brzegu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Płaskie" dotyczy wybrzeży niskich, łagodnie nachylonych, często z szeroką plażą i formami akumulacyjnymi. Nie jest to określenie pasujące do dominacji urwiska.
- "Fiordowe" odnosi się do długich, wąskich zatok o stromych zboczach, które są zalanymi dolinami polodowcowymi. Kluczowa jest obecność głębokiego wcięcia (fiordu), a nie tylko stromość brzegu.
- "Limanowe" wiąże się z ujściami rzek odciętymi mierzeją lub wałem piaszczystym (liman). W takim krajobrazie oczekuje się form akumulacyjnych i charakterystycznego "zamkniętego" zbiornika przyujściowego, a nie klifu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu wybrzeża na zdjęciu szukaj cech diagnostycznych: urwisko i podcięcie falami (klif), głębokie wąskie zatoki (fiord), niskie równiny i akumulacja (płaskie), odcięte ujście rzeki i mierzeja (liman).
