Uszczelnienie dna składowiska odpadów ma ograniczać przenikanie odcieków (wody przesączonej przez odpady, zawierającej zanieczyszczenia) do gruntu i dalej do wód podziemnych. Skuteczna bariera musi mieć bardzo niską przepuszczalność oraz zachowywać ciągłość w czasie eksploatacji.
Odpowiedź "Piasek budowlany." jest poprawna, ponieważ piasek jest materiałem sypkim i zwykle wysoko przepuszczalnym. Z tego powodu nie pełni roli warstwy uszczelniającej; częściej kojarzy się z warstwami drenażowymi lub wyrównawczymi, gdzie właśnie przepuszczalność bywa pożądana, a nie z warstwą bariery.
Dlaczego pozostałe propozycje mogą być stosowane w rozwiązaniach uszczelniających:
- "Folie polietylenowe." – w praktyce odpowiadają geomembranom z tworzyw sztucznych, które stanowią ciągłą, mało przepuszczalną warstwę izolacyjną.
- "Gliny uplastycznione." – gliny (odpowiednio przygotowane i zagęszczone) są klasycznym materiałem bariery mineralnej dzięki małej przepuszczalności.
- "Popiół z węgla brunatnego" – w zależności od technologii i wymagań może pojawiać się jako składnik mieszanek lub materiałów mineralnych w rozwiązaniach inżynierskich; sama obecność w odpowiedziach ma sprawdzać, czy zdający odróżnia typową barierę od materiału ewidentnie przepuszczalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ochrony gruntu i wód podziemnych, kluczową cechą materiału uszczelniającego jest niska przepuszczalność i możliwość wykonania warstwy szczelnej. Materiały "drenażowe" (jak piaski) z definicji nie spełniają tej funkcji.
