W pytaniu kluczowe są dwa elementy opisu: istnienie punktów przeładunkowych oraz przeładunek z większych środków transportu na mniejsze w celu dalszej dystrybucji i obniżenia kosztów. Taki mechanizm jest typowy dla modelu sztafetowego, w którym przewóz jest "dzielony" na odcinki, a w węzłach następuje przeładunek i dopasowanie środka transportu do kolejnego etapu (np. dowóz do wielu odbiorców mniejszym pojazdem).
Dlaczego to obniża koszty? Duże środki transportu opłacają się na dłuższych odcinkach i przy większych potokach ładunków, natomiast na końcowym etapie dystrybucji (często do wielu punktów) efektywniejsze są mniejsze pojazdy. Węzeł przeładunkowy umożliwia więc dekonsolidację i sprawniejszą obsługę kolejnych miejsc zatrzymania.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- "Wahadłowy" kojarzy się z ruchem tam–z powrotem między stałymi punktami. Może obejmować powtarzalny kurs, ale opis w pytaniu akcentuje przeładunek i rozdrobnienie dystrybucyjne w węzłach, a nie prostą relację dwóch punktów.
- "Promienisty" dotyczy układu, w którym trasy "rozchodzą się" od jednego punktu (np. centrum) do wielu miejsc. Sam układ promieni nie przesądza jednak o przeładunku z dużych na mniejsze w punktach pośrednich; w pytaniu podkreślono właśnie etapowe przekazywanie ładunku w punktach przeładunkowych.
- "Obwodowy" odnosi się do trasy realizowanej po obwodzie/pętli z kolejnymi przystankami. Taki model opisuje kolejność odwiedzin punktów na trasie, ale nie oddaje istoty przeładunku w węzłach i zmiany środka transportu dla dalszej dystrybucji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się węzeł przeładunkowy i informacja o przeładowaniu z "dużego na mniejsze" dla dalszej dystrybucji, najczęściej chodzi o rozwiązanie etapowe, czyli model sztafetowy.
