W obliczeniach ciągu poligonowego program wymaga poprawnego wskazania punktów nawiązania, ponieważ to one "kotwiczą" obliczenia w układzie współrzędnych. W praktyce weryfikuje się to najprościej przez zgodność współrzędnych: numer punktu jest tylko identyfikatorem, a o poprawności decyduje para X, Y.
W pierwszym wierszu tabeli obliczeniowej (tam, gdzie w kolumnie "Numer" jest znak zapytania) wpisane są współrzędne X = 180,50 oraz Y = 563,23. Następnie należy odszukać w tabeli nawiązań punkt, który ma dokładnie takie same wartości. Tabelka nawiązań pokazuje, że punkt nawiązania P2 ma numer 12 i współrzędne X = 180,50, Y = 563,23. To oznacza, że w miejsce znaku zapytania należy wpisać numer 12.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Ponieważ nie spełniają kryterium zgodności współrzędnych:
- "11" odpowiada innemu punktowi nawiązania (P1) i ma inne współrzędne, więc wpisanie go spowodowałoby nawiązanie do niewłaściwego punktu.
- "38" jest punktem końcowym nawiązania (K1) o innych współrzędnych; jego użycie w miejscu P2 zaburzy geometrię i kontrolę obliczeń.
- "39" to drugi punkt końcowy nawiązania (K2) również o innych współrzędnych; także nie pasuje do wiersza z X=180,50 i Y=563,23.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj obie współrzędne (X i Y). Sprawdzenie tylko jednej wartości to częsty błąd i prowadzi do wyboru numeru "na oko", a w obliczeniach geodezyjnych taki błąd propaguje się na cały ciąg.
