Kalibracja pehametru polega na dopasowaniu wskazań przyrządu do znanych wartości pH uzyskanych z roztworów wzorcowych. Takimi wzorcami są bufory kalibracyjne, czyli roztwory o możliwie stałym pH (w praktyce certyfikowane dla określonej temperatury, często 25°C). Dzięki temu pehametr koryguje odchylenia wynikające m.in. ze zmian właściwości elektrody w czasie.
Odpowiedź "Bufor o pH 4." jest poprawna, ponieważ bufor pH 4 (zwykle 4,01) należy do najczęściej stosowanych roztworów do wzorcowania, zwłaszcza gdy bada się próbki kwaśne (wiele wyrobów spożywczych ma pH poniżej 7). W praktyce minimalna kalibracja bywa dwupunktowa (np. pH 7,00 oraz pH 4,01 lub pH 10,01), a kalibracja trzypunktowa (pH 4,01; 7,00; 10,01) zwiększa dokładność w szerszym zakresie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Bufor o pH 14." – pH 14 odpowiada bardzo silnie zasadowym roztworom i nie jest typową wartością buforu używanego do standardowej kalibracji pehametrów w rutynowej analizie żywności; standardowo spotyka się bufory około pH 4, 7 i 10.
- "Woda utleniona." – nie jest roztworem buforowym o ustalonym pH i nie stanowi wzorca do kalibracji; dodatkowo jest odczynnikiem reaktywnym, więc nie spełnia roli stabilnego punktu odniesienia.
- "Woda destylowana." – służy przede wszystkim do płukania elektrody między pomiarami. Nie jest buforem (jej pH może się zmieniać, np. przez rozpuszczony CO2), więc nie daje wiarygodnego punktu wzorcowego do kalibracji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "bufor" oraz różne rodzaje wody, to w kontekście kalibracji pehametru niemal zawsze właściwy jest bufor o znanym pH, a woda dotyczy czynności pomocniczych (płukanie, przygotowanie próbki), nie wzorcowania.
