Obrazy tworzone i edytowane w programach do grafiki rastrowej (bitmapowej) są zapisane jako siatka pikseli. Oznacza to, że plik ma konkretną liczbę punktów w poziomie i pionie (rozdzielczość), a każdy piksel niesie informację o kolorze i jasności. Dlatego opis "Składają się z określonej liczby pikseli" pasuje do rastra.
Stwierdzenia o powiększaniu i przekształcaniu bez utraty jakości są typowe dla grafiki wektorowej, gdzie obraz jest opisany matematycznie (np. krzywe, wielokąty), a nie z góry ustaloną siatką pikseli. W wektorze można zmieniać skalę, a krawędzie są ponownie przeliczane w nowym rozmiarze.
Dlaczego pozostałe opisy nie pasują do rastra?
- "Można je powiększać bez utraty jakości" – bitmapa po powiększeniu musi "dodać" brakujące piksele (interpolacja), co zwykle obniża ostrość i szczegółowość.
- "Można je wielokrotnie przekształcać bez utraty jakości" – w rastrze każda istotna transformacja (skalowanie, obrót, ponowna kompresja stratna) może pogarszać jakość, bo operuje się na skończonej siatce pikseli.
- "Są matematycznie opisane za pomocą figur geometrycznych" – to definicyjna cecha wektorów, nie bitmap.
W praktyce fotografa i osoby przygotowującej publikację obrazu: zdjęcia i retusz to najczęściej raster, więc kluczowe jest pilnowanie rozdzielczości oraz jakości przy zmianie rozmiaru i eksporcie.
