EIRP (zastępcza moc promieniowania izotropowego) jest parametrem opisującym, jak "mocno" zestaw nadawczy (nadajnik + tor + antena) promieniuje w eter w porównaniu do anteny izotropowej. W praktyce EIRP wynika z bilansu: moc nadajnika (w dBm) pomniejszona o straty toru (w dB) i powiększona o zysk anteny (w dBi). Dlatego limity EIRP są parametrem technicznym urządzeń radiowych i ich eksploatacji.
W Polsce zasady używania urządzeń radiowych bez pozwolenia radiowego (w tym dopuszczalne zakresy częstotliwości, wymagania typu DFS/TPC oraz limity mocy/EIRP dla określonych zastosowań) należą do obszaru regulacji telekomunikacyjnej. Właściwą rolę pełni tu Prezes UKE jako organ regulacyjny oraz minister właściwy do spraw cyfryzacji, który wydaje rozporządzenia wykonawcze dotyczące urządzeń dopuszczonych do pracy bez pozwolenia.
Odpowiedź "Prezes UKE oraz minister właściwy do spraw cyfryzacji" jest więc poprawna, bo dotyczy organów odpowiedzialnych za gospodarkę widmem częstotliwości i warunki techniczne używania urządzeń radiowych.
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami:
- "Minister właściwy do spraw środowiska" – może kojarzyć się z "limitami", ale dotyczy przede wszystkim ochrony środowiska przed polami elektromagnetycznymi (PEM) i procedur środowiskowych, a nie parametrów pracy urządzeń w pasmach radiowych.
- "Główny Inspektor Ochrony Środowiska" – zajmuje się nadzorem w obszarze ochrony środowiska, lecz nie wyznacza warunków eksploatacji urządzeń radiowych w konkretnych pasmach.
- "Minister właściwy do spraw zdrowia" – również nie jest organem od gospodarki częstotliwościami ani od dopuszczalnych parametrów EIRP dla urządzeń radiowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy pasma, częstotliwości, EIRP, pozwoleń radiowych i warunków pracy urządzeń, szukaj odpowiedzi związanych z UKE i regulacjami telekomunikacyjnymi. Gdy pojawia się wątek oddziaływania PEM na środowisko lub ludzi, dopiero wtedy wchodzą w grę przepisy środowiskowe/zdrowotne, ale to inny obszar niż limity eksploatacyjne dla urządzeń.
