Obwiednia ADSR opisuje, jak zmienia się (najczęściej) amplituda dźwięku w czasie w odpowiedzi na rozpoczęcie i zakończenie nuty.
- Attack to czas narastania od ciszy do maksymalnego poziomu po zadziałaniu nuty (start dźwięku). Zmienia "ostrość" wejścia, ale nie determinuje długości ogona po zwolnieniu.
- Decay to czas przejścia od poziomu maksymalnego do poziomu podtrzymania. Wpływa na to, jak szybko dźwięk "opada" po ataku, zanim ustabilizuje się na sustain.
- Sustain nie jest czasem, tylko poziomem utrzymywanym tak długo, jak długo trwa nuta (np. klawisz jest wciśnięty). Może sprawić, że dźwięk podczas trzymania jest głośniejszy lub cichszy, ale nie mówi, jak długo będzie gasł po puszczeniu.
- Release to czas, w którym sygnał opada do zera po zakończeniu nuty (po zdarzeniu "note off"). Dlatego regulacja Release bezpośrednio zmienia długość wybrzmiewania.
W praktyce, gdy chcesz, aby dźwięk "ciągnął się" po puszczeniu klawisza (np. pad, smyczki, ambient), zwiększasz Release. Gdy potrzebujesz krótkich, precyzyjnych dźwięków (np. stopa, pluck, szybki bas), zmniejszasz Release, aby ogon nie sklejał kolejnych nut i nie zamulał miksu.
Typowe pomyłki wynikają z tego, że zarówno Decay, jak i Release opisują spadek głośności, ale Decay dzieje się w trakcie trwania nuty (przejście do sustain), a Release dzieje się po jej zakończeniu.
