KWALIFIKACJA DRM4 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 4.
Który proces technologiczny jest właściwy dla wykonania nogi taboretu z drewna?
Ilustracja przedstawia tabelę z czterema kolumnami oznaczonymi literami A, B, C, D.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonanie nogi taboretu wymaga doboru procesu obróbki drewna do kształtu elementu: przygotowania materiału (przecieranie/struganie), nadania profilu (toczenie lub frezowanie) oraz wykończenia (szlifowanie). W kluczu poprawna jest odpowiedź D, ale bez treści wariantów A–D nie da się jej merytorycznie uzasadnić.

Pełne wyjaśnienie:
Aby wykonać nogę taboretu z drewna, w praktyce stosuje się uporządkowany ciąg operacji technologicznych. Najpierw przygotowuje się półfabrykat: dobiera gatunek i klasę drewna, wykonuje rozkrój na format (np. na kantówkę lub inny przekrój), a następnie wyrównuje i ustala bazę obróbkową (struganie, wyrównywanie). Dopiero potem realizuje się obróbkę kształtową, czyli taką, która faktycznie "robi nogę" jako element o wymaganym profilu: w zależności od projektu może to być toczenie na tokarce (gdy noga ma kształt obrotowy) albo frezowanie/profilowanie (gdy kształt jest nieobrotowy lub ma zaokrąglenia, fazy, promienie). Końcowym etapem jest obróbka wykończeniowa, zwykle szlifowanie i przygotowanie powierzchni pod wykończenie (np. lakier/olej), ale samo lakierowanie nie zastępuje procesu wykonania kształtu. W pytaniach egzaminacyjnych typowymi odpowiedziami błędnymi są procesy, które są ważne, lecz nie są procesem "właściwym" dla wykonania nogi jako elementu o konkretnym kształcie (np. samo suszenie, impregnacja lub samo wykańczanie powierzchni). Inne mylące opcje mogą dotyczyć operacji pomocniczych (wiercenie pod łączniki, wykonywanie czopów/gniazd), które dotyczą połączeń, a nie zasadniczego ukształtowania całej nogi. Ponieważ w dostarczonych danych nie ma treści wariantów A–D, nie można jednoznacznie wyjaśnić, jaki dokładnie proces kryje się pod odpowiedzią D; można natomiast przyjąć zasadę: poprawna odpowiedź powinna wskazywać obróbkę kształtową adekwatną do geometrii nogi, a nie wyłącznie etap przygotowania lub wykończenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej są to: przygotowanie półfabrykatu (rozkrój i wyrównanie), obróbka kształtowa (np. toczenie albo frezowanie/profilowanie) oraz wykończenie (szlifowanie i przygotowanie pod lakier/olej). Kolejność wynika z potrzeby uzyskania wymiaru, kształtu i jakości powierzchni.
To operacje, które nadają elementowi docelową geometrię: profil, promienie, fazy, zwężenia czy kształt obrotowy. W praktyce realizuje się ją m.in. na tokarce do drewna, frezarce lub przy użyciu szablonów i narzędzi ręcznych, zależnie od konstrukcji wyrobu.
Jeśli noga ma kształt obrotowy, czyli jej przekrój i profil powtarza się wokół osi (np. walec, stożek, ozdobne "pierścienie" jak w elementach toczonych), wtedy naturalnym wyborem jest toczenie. Przy kształtach nieobrotowych częściej stosuje się frezowanie i szlifowanie.
Szlifowanie jest zwykle etapem wykończeniowym: poprawia gładkość i usuwa ślady narzędzi. Nie służy do wykonania podstawowej geometrii elementu (wymiaru i profilu) w takim stopniu jak toczenie lub frezowanie. Dlatego rzadko bywa odpowiedzią na pytanie o proces "wykonania" elementu.
W zależności od projektu stosuje się m.in.: strugarkę (wyrównanie), piłę (rozkrój), tokarkę do drewna (kształty obrotowe), frezarkę (profile i zaokrąglenia), a także szlifierki do przygotowania powierzchni pod wykończenie.
Półfabrykat to przygotowany materiał wyjściowy do dalszej obróbki, np. kantówka o odpowiednich wymiarach i wilgotności. Ma on już nadany wstępny format, ale nie ma jeszcze końcowego profilu nogi. Dzięki temu kolejne operacje (toczenie/frezowanie) są powtarzalne i bezpieczniejsze.
Najczęstsze pomyłki to: wybór operacji pobocznej (np. lakierowanie) zamiast kluczowej obróbki kształtowej, mylenie przygotowania (rozkrój, suszenie) z wykonaniem elementu oraz nieuwzględnienie geometrii wyrobu (obrotowa vs nieobrotowa), która determinuje dobór maszyny.
Frezowanie wybiera się, gdy noga ma kształt nieobrotowy (np. przekrój prostokątny z profilami), ma płaskie ścianki, fazy, rowki lub elementy wykonywane z użyciem prowadnic i szablonów. Frezowanie pozwala też wykonywać powtarzalne profile na kilku krawędziach elementu.
Tak. Zbyt wilgotne drewno może się paczyć i pękać po wykonaniu elementu, co psuje geometrię nogi i stabilność taboretu. Zbyt suche może być bardziej kruche przy niektórych operacjach. W praktyce dobiera się materiał stabilny wymiarowo i odpowiednio sezonowany do warunków użytkowania mebla.
Ucz się "łańcuchów technologicznych": rozkrój → wyrównanie/formatowanie → obróbka kształtowa → obróbka połączeń → szlifowanie → wykończenie. Ćwicz rozpoznawanie, która operacja odpowiada za kształt, a która za powierzchnię. Pomaga też analiza przykładów elementów: noga, poręcz, listwa, płycina.
info

Statystycznie 42% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "W kluczu poprawna jest odpowiedź D, ale bez treści wariantów A–D nie da się jej merytorycznie uzasadnić."

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Toczenie - dostęp 2026-02-18
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Frezowanie - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe do tokarki do drewna i frezarki dolnowrzecionowej (BHP + obsługa)
  • Podręcznik/kompendium: podstawy technologii drewna i obróbki skrawaniem
  • Karty technologiczne wykonania prostych mebli (taboret, stołek) używane w kształceniu zawodowym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego