Osuszanie gazu ziemnego jest procesem technologicznym, którego celem jest zmniejszenie zawartości wody (pary wodnej) w strumieniu gazu. W praktyce robi się to po to, aby ograniczyć ryzyko:
- kondensacji wody w rurociągach i armaturze,
- korozji elementów instalacji,
- tworzenia hydratów, które mogą powodować zatory i zakłócenia pracy.
Na schematach technologicznych proces osuszania bywa przedstawiany jako węzeł z urządzeniem osuszającym (np. adsorber/osuszacz lub układ absorpcyjny) oraz elementami pomocniczymi (separacja cieczy, regeneracja złoża/czynnika). Dlatego poprawną odpowiedzią jest: Osuszanie gazu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Nawanianie gazu oznacza dodawanie środka zapachowego (odorantu) w celu nadania gazowi wyczuwalnego zapachu bezpieczeństwa. To nie usuwa zanieczyszczeń i na schemacie rozpoznaje się je raczej po układzie dozującym (zbiornik/układ wtrysku) niż po typowych węzłach osuszania.
- Odgazolinowanie gazu dotyczy usuwania cięższych frakcji węglowodorowych (tzw. gazoliny/condensate/NGL) i jest innym etapem uzdatniania niż osuszanie. Schemat takiego procesu zwykle akcentuje separację frakcji ciekłych i odzysk węglowodorów, a nie redukcję wilgoci.
- Pomiar parametrów gazu (np. ciśnienia, temperatury, przepływu, składu) jest czynnością kontrolno-pomiarową. Może towarzyszyć uzdatnianiu, ale sam w sobie nie jest procesem technologicznym uzdatniania zmieniającym właściwości gazu poprzez usuwanie/dodawanie składników.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu mowa o "procesie uzdatniania", najpierw ustal, czy dana odpowiedź opisuje usuwanie niepożądanego składnika (woda, H2S, ciężkie węglowodory) czy dodawanie substancji (odorant). To szybki filtr eliminujący odpowiedzi niepasujące do celu uzdatniania.
