W pomieszczeniach higieniczno-sanitarnych, takich jak szatnie zakładowe, przepisy BHP wprost określają minimalne szerokości przejść. Ma to znaczenie praktyczne: wpływa na bezpieczeństwo poruszania się, ogranicza ryzyko potknięć i kolizji oraz poprawia możliwość sprawnej ewakuacji.
Kluczowe jest rozróżnienie dwóch typów przejść wskazanych w przepisie:
- Przejścia między dwoma rzędami szaf oraz główne przejścia komunikacyjne – wymagają większej szerokości (minimum 1,5 m).
- Przejścia między rzędem szaf a ścianą – mają niższy próg minimalny: nie mniej niż 1,1 m.
W pytaniu pokazano warianty szerokości przejścia między szafką a ścianą. Poprawny jest ten, w którym szerokość wynosi 1,1 m, ponieważ spełnia warunek "nie mniejsza niż 1,1 m". W praktyce oznacza to, że dopuszczalne są również wartości większe, ale wartość równa minimum jest poprawna.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Każda szerokość poniżej 1,1 m (np. 1,0 m, 0,9 m, 0,8 m) nie spełnia wymogu minimalnego, więc projekt jest niezgodny z przepisami. Częstą pułapką egzaminacyjną jest błędne myślenie, że wartość graniczna "powinna być większa", mimo że sformułowanie "nie mniejsza niż" dopuszcza równość.
W kontroli BHP pomiar należy wykonać w najwęższym miejscu przejścia. Jeśli szatnia nie spełnia wymagania, typowym działaniem korygującym jest zmiana układu szaf lub przebudowa pomieszczenia.
