FTP (File Transfer Protocol) jest klasycznym protokołem warstwy aplikacji przeznaczonym do przesyłania plików między klientem a serwerem. W zadaniach egzaminacyjnych często rozpoznaje się go po dwóch cechach: (1) jest używany do transferu plików oraz (2) może pracować w trybie aktywnym i pasywnym.
W FTP występują typowo dwa rodzaje komunikacji:
- kanał sterowania – służy do logowania, wydawania poleceń i odpowiedzi serwera,
- kanał danych – służy do faktycznego przesyłania zawartości (np. listy katalogu lub pliku).
Tryby aktywny i pasywny dotyczą właśnie sposobu zestawienia połączenia dla kanału danych. W praktyce administracyjnej ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy po drodze występuje NAT lub zapora sieciowa, bo inicjowanie połączeń z "nieoczekiwanych" kierunków bywa blokowane.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- IP – to protokół warstwy sieciowej odpowiedzialny za adresowanie i routowanie pakietów, nie jest protokołem aplikacyjnym do transferu plików i nie ma trybów aktywny/pasywny w znaczeniu FTP.
- DNS – to usługa/protokół rozwiązywania nazw domenowych na adresy IP (i odwrotnie). Nie służy do przesyłania plików i nie opisuje się go trybami aktywny/pasywny jak w FTP.
- EI-SI – nie jest standardowym, powszechnie rozpoznawalnym protokołem transferu plików w typowych sieciach komputerowych; nie spełnia wskazanych cech zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "transfer plików" oraz "tryb aktywny i pasywny", najczęściej chodzi o FTP i jego sposób realizacji połączeń danych.
