W protokołach routingu dynamicznego ważny jest podział na mechanizm distance-vector oraz link-state, ponieważ wpływa on na sposób wymiany informacji o sieci i na wyznaczanie najlepszej trasy.
"OSPF" jest poprawne, bo OSPF należy do protokołów link-state. Routery w OSPF rozsyłają informacje o stanie łączy (LSA), budują wspólną bazę topologii (LSDB) i dopiero na jej podstawie obliczają najlepsze ścieżki algorytmem SPF (Dijkstry). To nie jest podejście wektora odległości.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo należą do rodziny distance-vector (w klasycznym lub rozszerzonym ujęciu):
- "RIP" jest typowym distance-vector: routery okresowo wymieniają informacje o osiągalności sieci, a metryka historycznie opiera się m.in. na liczbie skoków. Mechanizm jest charakterystyczny dla wektora odległości.
- "IGRP" to historyczny protokół firmy Cisco, klasyfikowany jako distance-vector. Z perspektywy egzaminu istotne jest rozpoznanie jego rodziny algorytmu.
- "EIGRP" bywa nazywany "hybrydowym", ale w wielu materiałach dydaktycznych zalicza się go do zaawansowanych distance-vector (m.in. ze względu na sposób rozsyłania informacji i logikę obliczeń). Dlatego nie spełnia warunku "nie wykorzystuje algorytmu wektora odległości".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się OSPF, często jest to jedyny protokół link-state w zestawie, podczas gdy RIP/IGRP/EIGRP kojarzą się z rodziną distance-vector.
