Płyty gipsowo-kartonowe występują z różnymi ukształtowaniami krawędzi, ponieważ sposób wykończenia połączeń (spoin) zależy od tego, czy przy styku płyt jest przewidziana przestrzeń na wypełnienie masą szpachlową oraz na wtopienie taśmy zbrojącej. Krawędź spłaszczona to taka, w której profil brzegu jest celowo uformowany tak, aby po zestawieniu dwóch płyt nie tworzyć wybrzuszenia, tylko umożliwić wykonanie równej, gładkiej płaszczyzny po zaszpachlowaniu.
W praktyce rozpoznawanie odmiany krawędzi bywa sprawdzane na rysunkach przekrojów: trzeba porównać, czy brzeg jest prosty (bez ukształtowania), czy zaokrąglony, czy ma wyraźne spłaszczenie/zwężenie tworzące "miejsce" na spoinę. Przekrój wskazany jako "C" przedstawia profil odpowiadający krawędzi spłaszczonej, czyli takiej, która ułatwia uzyskanie niewidocznego połączenia po szpachlowaniu.
- Odpowiedź "B" jest niepoprawna, jeśli pokazuje profil bez spłaszczenia (np. krawędź prosta) albo z inną geometrią, która nie tworzy właściwej przestrzeni na masę.
- Odpowiedź "A" jest niepoprawna, jeśli przekrój przedstawia inny typ ukształtowania (np. zaokrąglenie), które może wyglądać podobnie przy pobieżnym oglądzie, ale nie jest spłaszczeniem.
- Odpowiedź "D" jest niepoprawna, gdy profil krawędzi ma dodatkowe podcięcia/kształt charakterystyczny dla innej odmiany, przez co nie odpowiada definicji "spłaszczonej".
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o przekrój nie kieruj się tylko tym, czy krawędź "jest cieńsza". Sprawdź, czy ukształtowanie tworzy płaską strefę przy brzegu i czy po złożeniu dwóch płyt powstaje przewidywana kieszeń na spoinę. To ogranicza typowy błąd szybkiego dopasowania na oko.