Po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego pacjent często ma czasowe ograniczenia ruchowe i zalecenie unikania pozycji oraz ruchów wymagających głębokiego schylania się. Czynności takie jak zakładanie skarpet zwykle wymuszają znaczne pochylenie tułowia i zgięcie w biodrze, dlatego należą do najbardziej kłopotliwych elementów samoobsługi w ubieraniu.
Odpowiedź "Do zakładania skarpet." jest poprawna, ponieważ taki przybór (tzw. pomoc do zakładania skarpet) umożliwia nałożenie skarpety przy ograniczonym zgięciu biodra i bez konieczności sięgania do stóp rękami. W praktyce wspiera to samodzielność pacjenta i bezpieczeństwo wykonywania czynności dnia codziennego.
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne do typowych trudności po endoprotezoplastyce biodra:
- "Ułatwiający zasuwanie suwaków w spodniach." dotyczy sprawności manualnej i obsługi zamka, a nie głównego problemu, jakim jest ograniczenie schylania i zgięcia w biodrze.
- "Do zakładania butów z krótką rączką." jest wręcz niekorzystne: krótka rączka nie kompensuje potrzeby schylenia się. W praktyce po operacjach biodra częściej stosuje się rozwiązania umożliwiające zakładanie obuwia bez schylania.
- "Ułatwiający przeciąganie guzików w ubraniach." pomaga przy zapinaniu, ale nie rozwiązuje problemu sięgania do stóp i głębokiego pochylenia, który jest kluczowy przy zakładaniu skarpet.
Dla opiekuna medycznego ważne jest nie tylko podanie właściwego przyboru, ale też obserwacja pacjenta podczas pierwszych prób, przypominanie o bezpiecznych pozycjach oraz zachęcanie do korzystania ze sprzętu wspierającego samodzielność.
